Το Ρολόι της Οδού Ερμού: Συγκινητικό Χριστουγεννιάτικο Διήγημα

Εικόνα
Το Ρολόι της Οδού Ερμού Ο κύριος Αριστείδης άνοιγε το μικρό του ωρολογοποιείο στην πάροδο της Ερμού κάθε πρωί στις οκτώ ακριβώς, εδώ και σαράντα δύο χρόνια. Ήταν ένας άνθρωπος λιγομίλητος, με κινήσεις αργές και μετρημένες, λες και η ζωή του ολόκληρη ρυθμιζόταν από το τικ-τακ των δεκάδων εκκρεμών που κρέμονταν στους τοίχους του μαγαζιού του. Από τότε που έφυγε η Ελένη του, πριν από πέντε χειμώνες, ο χρόνος για εκείνον δεν κυλούσε πια μπροστά. Απλώς ανακυκλωνόταν, όπως οι δείκτες πάνω στο καντράν. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Ήταν παραμονή Χριστουγέννων και έξω ψιχάλιζε ένα παγωμένο χιονόνερο. Οι βιτρίνες της πόλης έλαμπαν, οι άνθρωποι έτρεχαν φορτωμένοι με πολύχρωμες σακούλες, όμως στο στενό δρομάκι του κυρίου Αριστείδη επικρατούσε ησυχία. Στις έξι το απόγευμα, την ώρα που ετοιμαζόταν να κατεβάσει τα ρολά, το κουδουνάκι της πόρτας χτύπησε διστακτικά. Μέσα μπήκε ένα αγόρι, γύρω στα δέκα χρόνια. Φορούσε ένα μπουφάν που του ήταν εμφανώς μεγάλο και κρατούσε σφιχτά στα ...

ΤΙ ΘΕΣ ΑΠ’ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ


Σχόλιο: Είναι γραμμένο πάνω στη μουσική του: "Τι σου κανα και πίνεις".


ΤΙ ΘΕΣ ΑΠ’ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ


Τι θες απ’ της ζωής μου, τα χρόνια τα χαμένα.

απ’ της διαδρομής μου, το δρόμο, που πονά.

Τα λόγια της φωνής μου,τα παραπονεμένα,

της νύχτας της στερνής μου, τ’ απέραντα κενά.


Ζωή σε καραντίνα, οι μοίρες με δικάσαν,

κι οι αγάπες, που με βρήκαν, χαθήκαν στις σκιές.

Αστόλιστη βιτρίνα, μ’ είδαν και προσπεράσαν,

για μια στιγμή σταθήκαν, και γύρισαν στο χθές.


Τσιγάρο, που τελειώνει, της νιότης μου, ο χρόνος,

κι η μοναξιά, ματώνει, μαχαίρι, την καρδιά.

Μη μου ζητάς ταξίδια, τα τσάκισε ο πόνος,

στάχτες κι αποκαϊδια, η άδεια μου αγκαλιά


Δείτε επίσης: Πότε φιλήθηκαν οι άνθρωποι για πρώτη φορά στο στόμα;

Σχόλια

πλεγμα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Συμφωνία του Χρόνου: Διήγημα μεταφυσικού μυστηρίου και ανατροπής

• Και Κάποιοι Άλλοι Είπαν το Ίδιο: Διήγημα Μυστηρίου & Συγκάλυψης

Μέσα στην Ψυχή του Νεκρού: Το Μεταφυσικό Ταξίδι του Ντίνου