Το Ρολόι της Οδού Ερμού: Συγκινητικό Χριστουγεννιάτικο Διήγημα

Εικόνα
Το Ρολόι της Οδού Ερμού Ο κύριος Αριστείδης άνοιγε το μικρό του ωρολογοποιείο στην πάροδο της Ερμού κάθε πρωί στις οκτώ ακριβώς, εδώ και σαράντα δύο χρόνια. Ήταν ένας άνθρωπος λιγομίλητος, με κινήσεις αργές και μετρημένες, λες και η ζωή του ολόκληρη ρυθμιζόταν από το τικ-τακ των δεκάδων εκκρεμών που κρέμονταν στους τοίχους του μαγαζιού του. Από τότε που έφυγε η Ελένη του, πριν από πέντε χειμώνες, ο χρόνος για εκείνον δεν κυλούσε πια μπροστά. Απλώς ανακυκλωνόταν, όπως οι δείκτες πάνω στο καντράν. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Ήταν παραμονή Χριστουγέννων και έξω ψιχάλιζε ένα παγωμένο χιονόνερο. Οι βιτρίνες της πόλης έλαμπαν, οι άνθρωποι έτρεχαν φορτωμένοι με πολύχρωμες σακούλες, όμως στο στενό δρομάκι του κυρίου Αριστείδη επικρατούσε ησυχία. Στις έξι το απόγευμα, την ώρα που ετοιμαζόταν να κατεβάσει τα ρολά, το κουδουνάκι της πόρτας χτύπησε διστακτικά. Μέσα μπήκε ένα αγόρι, γύρω στα δέκα χρόνια. Φορούσε ένα μπουφάν που του ήταν εμφανώς μεγάλο και κρατούσε σφιχτά στα ...

Η βοήθεια των συμμάχων (Χρονογράφημα)

 Οργάνωση Βοήθειας και Αποκατάστασης των Ηνωμένων Εθνών η γνωστή ως Ούνρα μετά τον πόλεμο μας έστελνε τρόφιμα και ρούχα.

Στην διανομή στους εξαθλιωμένους Αθηναίους το μέσον και το ρουσφέτι είχαν τον πρώτο λόγο.

Δεν έπαιρναν όλοι τα ίδια....

Ο περισσότερο δεξιός έπαιρνε κάτι παραπάνω από τον λιγότερο ενώ η οικογένεια του αντάρτη που την είχε κοπανίσει στον

Σοβιετικό παράδεισο ...έπαιρνε ότι άχρηστο περίσσευε από τα διαλεγμένα.

Ευτυχώς γι αυτούς που υπήρχε η γειτονιά.

Και τι σαβούρα δεν έστελναν από ρούχα οι σύμμαχοι.....από κορσέδες....μακριά φορέματα για δεξιώσεις...ρούχα παλιά του ράγκμπυ.

Υπήρχαν και οι κονσέρβες με γάλα με κρέας αλλά εξαφανιζόντουσαν για να τα δείς στο ράφι του μαυραγορίτη του μπακάλη που ήταν στενοχωρημένος για την λήξη του πολέμου.

Στους δρόμους έβλεπες να κυκλοφορούν με τα Αμερικάνικα τα χρωματιστά σαν κλόουν στο τσίρκο.

Οι τιράντες έσωζαν την κατάσταση και κρατούσαν τα φαρδιά παντελόνια.

Σκελετωμένοι οι περισσότεροι από την Κατοχή πού να σταθούν τα ρούχα.

Στο σχολείο το γάλα σκόνη και το κίτρινο τυρί με την κουταλιά από μουρουνέλαιο.

Βάζαμε και στην σάκα για το σπίτι περίσσευμα που έπαιρναν οι περισσότερο μπακανιάρηδες.

Τα άδεια τσίγκινα δοχεία με την περιβόητη χειραψία των συμμάχων τα έβλεπες γλάστρες με βασιλικό στις αυλές.

Τα τσουβάλια από το αλεύρι που ήταν λευκά και σινιέ γινόντουσαν.... μαξιλαροθήκες αλλά και σώβρακα.

Η ραπτομηχανή απαραίτητη στο σπίτι.....

Για αρκετά χρόνια όταν ήθελες να πειράξεις κάποιον για το ντύσιμό του έλεγες...."....στην Ούνρα ντύνεσαι...".

Δεν βαριέσαι με τούτα και με τα άλλα κάτι βάζαμε στην κατσαρόλα και στο στομάχι.

Ειδικά η χαρακτηριστική βαριά μυρουδιά του κίτρινου τυριού της Ούνρα που τρώγαμε στο σχολείο πήρε χρόνια για να την ξεπεράσω.

Σχόλια

πλεγμα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το Ρολόι της Οδού Ερμού: Συγκινητικό Χριστουγεννιάτικο Διήγημα

Η Συμφωνία του Χρόνου: Διήγημα μεταφυσικού μυστηρίου και ανατροπής

Μέσα στην Ψυχή του Νεκρού: Το Μεταφυσικό Ταξίδι του Ντίνου