Το Ρολόι της Οδού Ερμού: Συγκινητικό Χριστουγεννιάτικο Διήγημα

Εικόνα
Το Ρολόι της Οδού Ερμού Ο κύριος Αριστείδης άνοιγε το μικρό του ωρολογοποιείο στην πάροδο της Ερμού κάθε πρωί στις οκτώ ακριβώς, εδώ και σαράντα δύο χρόνια. Ήταν ένας άνθρωπος λιγομίλητος, με κινήσεις αργές και μετρημένες, λες και η ζωή του ολόκληρη ρυθμιζόταν από το τικ-τακ των δεκάδων εκκρεμών που κρέμονταν στους τοίχους του μαγαζιού του. Από τότε που έφυγε η Ελένη του, πριν από πέντε χειμώνες, ο χρόνος για εκείνον δεν κυλούσε πια μπροστά. Απλώς ανακυκλωνόταν, όπως οι δείκτες πάνω στο καντράν. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Ήταν παραμονή Χριστουγέννων και έξω ψιχάλιζε ένα παγωμένο χιονόνερο. Οι βιτρίνες της πόλης έλαμπαν, οι άνθρωποι έτρεχαν φορτωμένοι με πολύχρωμες σακούλες, όμως στο στενό δρομάκι του κυρίου Αριστείδη επικρατούσε ησυχία. Στις έξι το απόγευμα, την ώρα που ετοιμαζόταν να κατεβάσει τα ρολά, το κουδουνάκι της πόρτας χτύπησε διστακτικά. Μέσα μπήκε ένα αγόρι, γύρω στα δέκα χρόνια. Φορούσε ένα μπουφάν που του ήταν εμφανώς μεγάλο και κρατούσε σφιχτά στα ...

Το άγιο ψωμάκι (Χρονογράφημα)

 Μετά τον πόλεμο ο κοσμάκης έτρωγε πολύ ψωμί....έβλεπες την λαχτάρα.

Οκαδιάρικες φρατζόλες χορταστικές.

Σε μια από τις γειτονιές είχαμε φούρναρη τον κυρ-Μήτσο.

"...ρε μάνα γιατί είναι τόσο χοντρός ...τρώει ο τυχερός όσο ψωμί θέλει ε..."

Σπάνια έβλεπες χοντρό άνθρωπο εκείνα

τα χρόνια ...

Ουρά στον φούρνο από το πρωϊ δεν υπήρχαν και πολλοί εκεί κοντά.

Όπως το έβγαζε καυτό το πουλούσε.

Πώς να το κρατήσεις όμως στα χέρια ...θα καιγόσουνα.

Έπαιρνε τα ψωμιά και τα έδενε με ένα χοντρό σπάγγο για να τα μεταφέρεις.

Το οκαδιάρικο για μια τετραμελή οικογένεια με το ζόρι φτούραγε.

Μαζί με το γάλα ήταν μια σταθερή καθημερινή δαπάνη.

Οι  συνταγές  με το Άγιο Ψωμάκι ήταν πολλές......ψωμί με τυρί....με βούτυρο και μέλι....με πελτέ....με γλυκό του κουταλιού σταφύλι...με θρεψίνι...με ταχίνι.....με λάδι...

Και η κάθε φέτα καρακουμούτσα.....κατοχική την έλεγαν οι μεγαλύτεροι γελώντας.

Φυσικά και η βούτα της μεγαλομπουκιάς στην σάλτσα.

Στο τέλος τα ψίχουλα στο τραπέζι μαζευόντουσαν με προσοχή και τα έτρωγε η μάνα λέγοντας ότι είναι αμαρτία να τα πετάμε.

Εκτός από ψωμί στον φούρνο εκείνης της εποχής ειλικρινά δεν θυμάμαι τι άλλο υπήρχε.

Δεν έδινες προσοχή...για πολλούς λόγους.

Σχόλια

πλεγμα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το Ρολόι της Οδού Ερμού: Συγκινητικό Χριστουγεννιάτικο Διήγημα

Η Συμφωνία του Χρόνου: Διήγημα μεταφυσικού μυστηρίου και ανατροπής

Μέσα στην Ψυχή του Νεκρού: Το Μεταφυσικό Ταξίδι του Ντίνου