Το Ρολόι της Οδού Ερμού: Συγκινητικό Χριστουγεννιάτικο Διήγημα

Εικόνα
Το Ρολόι της Οδού Ερμού Ο κύριος Αριστείδης άνοιγε το μικρό του ωρολογοποιείο στην πάροδο της Ερμού κάθε πρωί στις οκτώ ακριβώς, εδώ και σαράντα δύο χρόνια. Ήταν ένας άνθρωπος λιγομίλητος, με κινήσεις αργές και μετρημένες, λες και η ζωή του ολόκληρη ρυθμιζόταν από το τικ-τακ των δεκάδων εκκρεμών που κρέμονταν στους τοίχους του μαγαζιού του. Από τότε που έφυγε η Ελένη του, πριν από πέντε χειμώνες, ο χρόνος για εκείνον δεν κυλούσε πια μπροστά. Απλώς ανακυκλωνόταν, όπως οι δείκτες πάνω στο καντράν. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Ήταν παραμονή Χριστουγέννων και έξω ψιχάλιζε ένα παγωμένο χιονόνερο. Οι βιτρίνες της πόλης έλαμπαν, οι άνθρωποι έτρεχαν φορτωμένοι με πολύχρωμες σακούλες, όμως στο στενό δρομάκι του κυρίου Αριστείδη επικρατούσε ησυχία. Στις έξι το απόγευμα, την ώρα που ετοιμαζόταν να κατεβάσει τα ρολά, το κουδουνάκι της πόρτας χτύπησε διστακτικά. Μέσα μπήκε ένα αγόρι, γύρω στα δέκα χρόνια. Φορούσε ένα μπουφάν που του ήταν εμφανώς μεγάλο και κρατούσε σφιχτά στα ...

Με τα στούκας (Χρονογράφημα)

 Tα στούκας ήταν τσιγάρα χύμα που εμφανίζονται στην Κατοχή σε χαρτοκούτι των 100 με ένα χαρμάνι του Παπαστράτου Νο 3.

Ήταν βαριά και ασήκωτα με κακής ποιότητας καπνό ανάμικτο με κοτσάνια και κάποιοι έλεγαν για πλάκα και με κοπριά.

Με δύο ρουφηξιές έκανες κεφάλι ακόμα και ο διπλανός που δεν κάπνιζε φιαχνότανε....

Κυκλοφορούσαν και

μεταπολεμικά ελαφρώς εξευγενισμένα με τον ΚΕΡΑΝΗ και την ένδειξη ΕΘΝΟΣ εξαιρετικά....

Δύσκολοι καιροί και στον περιπτερά έπαιρνες χύμα όσα ήθελες οπότε δεν είχες το πρόβλημα πού θα κρύψεις το πακέτο αν ήσουν αμούστακος.

Τα γυμνασιόπαιδα ξεκινούσαν με τα στούκας μπαίνοντας στα βαθιά με την πρώτη και με τον λαιμό τσαρούχι...

Με τον καιρό οι περιπτεράδες έδιναν και χύμα με φίλτρο ανοίγοντας κουτιά και δεν είχαν χάσιμο γιατί πουλούσαν αρκετά.

Τα στούκας τσιγάρα πήραν το όνομα στην Κατοχή από τα Γερμανικά βομβαρδιστικά.

Οι καπνιστές της εποχής τα συνδύασαν με αυτά επειδή μύριζαν μπαρούτι και δεν είχαν άδικο.

Όσοι ντρεπόντουσαν να βγάζουν τα στούκας από την τσέπη ένα ένα έτσι χύμα όπως ήταν μάζευαν κανένα πεταμένο άδειο κουτί τσιγάρων και τα έβαζαν μέσα.

Ντρεπόντουσαν να κεράσουν φίλο τους....

Μάζευαν και τις γόπες από τον δρόμο ορισμένοι ατσίγαροι και αν ήταν μεγάλες τις έλεγαν βασιλικές.

Γόπα από στούκας πεταμένη έβλεπες με μεγενθυτικό φακό και καταλάβαινες πόσο φουκαράς ήταν αυτός που την πέταξε αφού πρώτα την ξεζούμισε.

Δύσκολα χρόνια και το τσιγάρο ήταν μια παρηγοριά...έτσι το έβλεπαν.

Στούκας ή κάποιο άλλο γλυκόπιοτο όπως το διαφήμιζαν οι καπνοβιομήχανοι δεν τους ενδιέφερε...τσιγάρο να ήταν.

Και υπήρχαν και σχετικές ατάκες που έδειχναν την "πολυτιμότητα" αυτού του διαβόλου.... "....φουκαράς σου λέω...τσιγάρο δεν έχει να καπνίσει...."

Tα χυμαδάκια εμφανίστηκαν με την κρίση ύστερα από πολλά χρόνια.

Σχόλια

πλεγμα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το Ρολόι της Οδού Ερμού: Συγκινητικό Χριστουγεννιάτικο Διήγημα

Η Συμφωνία του Χρόνου: Διήγημα μεταφυσικού μυστηρίου και ανατροπής

Μέσα στην Ψυχή του Νεκρού: Το Μεταφυσικό Ταξίδι του Ντίνου