Το Ρολόι της Οδού Ερμού: Συγκινητικό Χριστουγεννιάτικο Διήγημα

Εικόνα
Το Ρολόι της Οδού Ερμού Ο κύριος Αριστείδης άνοιγε το μικρό του ωρολογοποιείο στην πάροδο της Ερμού κάθε πρωί στις οκτώ ακριβώς, εδώ και σαράντα δύο χρόνια. Ήταν ένας άνθρωπος λιγομίλητος, με κινήσεις αργές και μετρημένες, λες και η ζωή του ολόκληρη ρυθμιζόταν από το τικ-τακ των δεκάδων εκκρεμών που κρέμονταν στους τοίχους του μαγαζιού του. Από τότε που έφυγε η Ελένη του, πριν από πέντε χειμώνες, ο χρόνος για εκείνον δεν κυλούσε πια μπροστά. Απλώς ανακυκλωνόταν, όπως οι δείκτες πάνω στο καντράν. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Ήταν παραμονή Χριστουγέννων και έξω ψιχάλιζε ένα παγωμένο χιονόνερο. Οι βιτρίνες της πόλης έλαμπαν, οι άνθρωποι έτρεχαν φορτωμένοι με πολύχρωμες σακούλες, όμως στο στενό δρομάκι του κυρίου Αριστείδη επικρατούσε ησυχία. Στις έξι το απόγευμα, την ώρα που ετοιμαζόταν να κατεβάσει τα ρολά, το κουδουνάκι της πόρτας χτύπησε διστακτικά. Μέσα μπήκε ένα αγόρι, γύρω στα δέκα χρόνια. Φορούσε ένα μπουφάν που του ήταν εμφανώς μεγάλο και κρατούσε σφιχτά στα ...

Ο βόθρος της αυλής (Χρονογράφημα)

 Δεν υπήρχαν αποχετεύσεις κεντρικές τότε στην γειτονιά.

Βόθρος στην αυλή που τον άδειαζες όταν γέμιζε.

Χρυσές δουλειές οι βοθρατζήδες και στα φορτηγά τους έγραφαν ονομασίες με μεγάλα γράμματα όπως ΕΚΚΕΝΩΣΕΙΣ ΒΟΘΡΩΝ ...."ο φαταούλας"....

"ο αχόρταγος"...

"ο ρουφήχτρας"...

ο "άψε σβήσε"...

ο "τάκα τάκας".

Βρώμαγε όλη η γειτονιά όταν γινότανε εκκένωση....

Αλλά και αυτοί οι άνθρωποι που τους άδειαζαν έπρεπε να είχαν θάρρος.

Τι να πρωτοθυμηθώ.....ότι τους έβλεπες μετά το άδειασμα να κάθονται έξω στο πεζοδρόμιο να βγάζουν τα γάντια και να τρώνε το κολατσιό τους.

Γινόντουσαν και ψιλοαπάτες στο άδειασμα και οι καυγάδες ήταν συχνοί....

Υπήρχαν και πρόχειρες κατασκευές βόθρων ....

Τους έφτιαχναν  μόνοι τους οι ιδιοκτήτες σπιτιών με ότι αυτό σήμαινε με αποτέλεσμα να καταρρέουν μετά.

Στην περιοχή μια γυναίκα που έπλενε στην σκάφη πάνω από βόθρο στην αυλή βρέθηκε να κολυμπάει αλλά ευτυχώς την προλάβανε.

Τα ευτράπελα ήταν μετά όταν ήταν να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.

Συνήθως πάνω στο καπάκι του βόθρου στην αυλή έβαζαν μια μεγάλη γλάστρα με ματζουράνα για να αλλάξουν την εικόνα.

Η μυρουδιά όμως ήταν αισθητή και η μόνη λύση ήταν να την ....αγνοείς.

Προσπαθούσαν όλοι να μη ρίχνουν πολλά νερά στον βόθρο για να μη γεμίζει αμέσως....έβλεπες λεκάνες με νερό μετά από πλύσιμο πιάτων ή ρούχων να χύνονται στον δρόμο και οι φασαρίες μεταξύ των γειτόνων να είναι συχνές. 

Άσε που υπήρχε και ο πολιτσμάνος που έκανε μηνύσεις....ήταν ένα από τα κυριότερα καθήκοντά του αφού η σοβαρή εγκληματικότητα ήταν άγνωστη τότε.

Σχόλια

πλεγμα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το Ρολόι της Οδού Ερμού: Συγκινητικό Χριστουγεννιάτικο Διήγημα

Η Συμφωνία του Χρόνου: Διήγημα μεταφυσικού μυστηρίου και ανατροπής

Μέσα στην Ψυχή του Νεκρού: Το Μεταφυσικό Ταξίδι του Ντίνου