Και συ τέκνον Τζόρνταν; (ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ (13η συνέχεια. Το σοβαρό ατύχημα)

Μπήκε στο αυτοκίνητο και ξεκίνησε για μια βόλτα χωρίς συγκεκριμένο προορισμό,

“Μα είναι δυνατόν”, αναρωτήθηκε, “να τρελάθηκα μέσα σε δυο μερόνυχτα! Κάποια δείγματα δεν θα είχα πιο πριν; Εκτός κι αν υπήρχαν και δεν τους έδωσα σημασία”.

Χαμένος στις σκέψεις του, μόλις τελευταία στιγμή αντιλήφτηκε το ταξί που έβγαινε απ τον παράδρομο. Φρενάρισε δυνατά, όμως δεν μπόρεσε να αποφύγει τη σύγκρουση που ήταν σφοδρή.

Τρεις περαστικοί έτρεξαν να βοηθήσουν Με την πρώτη ματιά είδαν πως ο ταξιτζής δεν είχε πάθει τίποτα και είχε ήδη κατέβει απ το ταξί και έβριζε την τύχη του. 

Ο Τζόρνταν όμως έδειχνε σοβαρά τραυματισμένος. Αίματα έτρεχαν από το κεφάλι και μάλλον τα πόδια του είχαν εγκλωβιστεί στις λαμαρίνες. Με αυτές τις συνθήκες μόνο η πυροσβεστική και οι διασώστες μπορούσαν βοηθήσουν.

Οι πυροσβέστες έφτασαν σχετικά γρήγορα και σε δέκα λεπτά τον είχαν απεγκλωβίσει Σχεδόν ταυτόχρονα κατέφθασε και το ασθενοφόρο που τον μετέφερε στο Αττικό που εφημέρευε.

Οι πρώτες εκτιμήσεις των γιατρών ήταν πως η ζωή του δεν κινδύνευε, τουλάχιστον άμεσα.

Μετά όμως την αξονική εγκεφάλου που τον υπέβαλαν, τα πράγματα άλλαξαν. Ένα εκτεταμένο αιμάτωμα πίεζε τον κροταφιαίο λοβό και απαιτούσε άμεση αντιμετώπιση.

Τον έβαλαν στην εντατική όπου του χορήγησαν την κατάλληλη αγωγή, με την ελπίδα να απορροφηθεί το αιμάτωμα, γιατί η χειρουργική αντιμετώπιση ενείχε σοβαρούς κινδύνους.

Για τα κατάγματα στα πόδια δεν υπήρχε λόγος βιασύνης, Προτεραιότητα είχε το εγκεφαλικό πρόβλημα.

 Ο πρώτος που έφτασε στο νοσοκομείο ήταν ο Τάσος.

Ειδοποιημένος από την αστυνομία, όπως και η Δήμητρα, που βρήκαν τα τηλέφωνα τους στις στενές του επαφές, έτρεξε αλαφιασμένος να ενημερωθεί. 

Τα νέα που άκουσε από τους γιατρούς του έκοψαν τα πόδια.

Οι ελπίδες να επανέλθει δεν ήταν και τόσο μεγάλες. Οι μόνες τους ελπίδες ήταν το νεαρό της ηλικίας του και η καλή φυσική του κατάσταση.