• Πολύ Ψέμα για μια Αλήθεια: Ένα Καθηλωτικό Διήγημα Μυστηρίου

Εικόνα
Το δωμάτιο μύριζε παλαιό χαρτί, κρύο τσάι και εκείνη την αποπνικτική υγρασία που τρυπώνει στα σπίτια της βόρειας Αγγλίας κάθε φορά που ο καιρός αποφασίζει να πνίξει το τοπίο στην ομίχλη. Ο Άρθουρ Μπλέικ, συνταξιούχος καθηγητής Ιστορίας και ερασιτέχνης συλλέκτης σπάνιων χειρογράφων, κάθισε πίσω από το γραφέιο του. Τα δάχτυλά του, τραχιά από τα χρόνια, χάδευαν το εξώφυλλο ενός δερματόδετου βιβλίου που δεν είχε τίτλο. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Απέναντί του, ο νεαρός δημοσιογράφος Τόμας Ριντ κρατούσε το στυλό του πάνω από το σημειωματάριο, περιμένοντας. Είχε ταξιδέψει έξι ώρες με το τρένο για αυτή τη συνέντευξη. Η φήμη που κυκλοφορούσε στους ακαδημαϊκούς κύκλους ήταν εξωφρενική: ο Μπλέικ είχε στα χέρια του τα πρωτότυπα ημερολόγια ενός χαμένου αξιωματικού από την εποχή του Κριμαϊκού Πολέμου, τα οποία αποδείκνυαν ότι μια ολόκληρη ιστορική μάχη δεν είχε συμβεί ποτέ όπως τη διδάσκονταν στα σχολεία. Ένα Αριστουργηματικό Ψέμα «Θέλετε την αλήθεια, λοιπόν, κύριε Ριντ;» ρώτησε ο Μπλέικ, με τ...

Το χρήμα λέει να΄χαμε (Χρονοράφημα)

 Στην Σοφοκλέους...στην Αριστείδου στο Κέντρο της Αθήνας όταν υπήρχε ακόμα εκεί ο Ναός του Χρήματος.....

Οι χρηματιστές είχαν τα γραφεία τους στην περιοχή και έκαναν χρυσές δουλειές ...

Η χρυσή λίρα είχε σουξέ....ο πατέρας ήθελε να παντρέψει την κόρη του και έδινε προίκα ...

"....γαμπρέ μαζί με το σπιτάκι σας δίνω και 100 λίρες για να αρχίσετε την ζωή σας..."

Βέβαια η πώληση  λιρών γινότανε κυρίως παράνομα....

Έβλεπες στην στοά Ορφανίδου τα μασούρια να αλλάζουν χέρια...τους τσιλιαδόρους να δίνουν "σύρμα" όταν έβλεπαν περίεργους με γραβάτες...αστυνομικούς δηλαδή του συναλλάγματος.

Μερικά γραφεία στα κτίρια της περιοχής είχαν απ΄έξω διάφορες πινακίδες για ξεκάρφωμα....ΜΑΡΜΑΡΑ....ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ....ΕΙΣΑΓΩΓΑΙ-ΕΞΑΓΩΓΑΙ....

Αυτοί που είχαν αυτά τα γραφεία έστελναν στο εξωτερικό  ΑΜΕΡΙΚΗ-ΕΛΒΕΤΙΑ χρήματα (δολάρια)....με το αζημίωτο φυσικά.

Από τότε δεν είχαν εμπιστοσύνη στην δραχμή αρκετοί

 Έλληνες επιχειρηματίες ή καλύτερα "Φιλέλληνες"...

Ειδικά στην Ελβετία όπως μου έλεγε τότε κάποιος  η εχεμύθεια ήταν εξασφαλισμένη....αυτός είχε και θυρίδα.

Κάθε χρόνο πήγαινε στην Ζυρίχη...για καφέ ....δηλαδή για έλεγχο.

Και όταν τον είχα ρωτήσει γιατί το κάνει αυτό μου απάντησε....για σιγουριά... το δολάριο δεν θα πεθάνει ποτέ.

Δεν ήταν ο μόνος...

Η Υπηρεσία Συναλλάγματος  έψαχνε τους επιβάτες μήπως έχουν κανένα δολάριο παραπάνω επάνω τους από τα νόμιμα.

Σχόλια

πλεγμα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Νύχτα Είναι Μεγάλη: Ένα Σκοτεινό Διήγημα Μυστηρίου

Μυστική Αναζήτηση: Ένα καθηλωτικό διήγημα μυστηρίου

Πίσω από τους Ήχους της Σιωπής: Διήγημα Μυστηρίου & Αγωνίας