• Πολύ Ψέμα για μια Αλήθεια: Ένα Καθηλωτικό Διήγημα Μυστηρίου

Το δωμάτιο μύριζε παλαιό χαρτί, κρύο τσάι και εκείνη την αποπνικτική υγρασία που τρυπώνει στα σπίτια της βόρειας Αγγλίας κάθε φορά που ο καιρός αποφασίζει να πνίξει το τοπίο στην ομίχλη. Ο Άρθουρ Μπλέικ, συνταξιούχος καθηγητής Ιστορίας και ερασιτέχνης συλλέκτης σπάνιων χειρογράφων, κάθισε πίσω από το γραφέιο του. Τα δάχτυλά του, τραχιά από τα χρόνια, χάδευαν το εξώφυλλο ενός δερματόδετου βιβλίου που δεν είχε τίτλο.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Απέναντί του, ο νεαρός δημοσιογράφος Τόμας Ριντ κρατούσε το στυλό του πάνω από το σημειωματάριο, περιμένοντας. Είχε ταξιδέψει έξι ώρες με το τρένο για αυτή τη συνέντευξη. Η φήμη που κυκλοφορούσε στους ακαδημαϊκούς κύκλους ήταν εξωφρενική: ο Μπλέικ είχε στα χέρια του τα πρωτότυπα ημερολόγια ενός χαμένου αξιωματικού από την εποχή του Κριμαϊκού Πολέμου, τα οποία αποδείκνυαν ότι μια ολόκληρη ιστορική μάχη δεν είχε συμβεί ποτέ όπως τη διδάσκονταν στα σχολεία.

Ένα Αριστουργηματικό Ψέμα

«Θέλετε την αλήθεια, λοιπόν, κύριε Ριντ;» ρώτησε ο Μπλέικ, με τη φωνή του να ακούγεται σαν ξερά φύλλα που σέρνονται στο πεζοδρόμιο. «Το κοινό δικαιούται να μάθει αν η Ιστορία που ξέρουμε είναι χτισμένη πάνω σε μύθους», απάντησε ο νεαρός. Ο καθηγητής χαμογέλασε αινιγματικά και άνοιξε το βιβλίο. Στις πρώτες σελίδες, ο γραφικός χαρακτήρας ήταν κομψός, γεμάτος λεπτομέρειες για

στρατιωτικές στρατηγικές, ονόματα στρατιωτών και ημερομηνίες. Όσο όμως προχωρούσε κανείς προς το τέλος, τα γράμματα γίνονταν πιο νευρικά, σχεδόν χαοτικά.

«Αυτό το χειρόγραφο», άρχισε να εξιστορεί ο Μπλέικ, «το αγόρασα πριν από είκοσι χρόνια από έναν ρακοσυλλέκτη στο Παρίσι. Ανήκε στον λοχαγό Έντουαρντ Βανς. Για δεκαπέντε χρόνια, πίστευα ότι κάθε λέξη εδώ μέσα ήταν το απόλυτο ευαγγέλιο. Ο Βανς περιγράφει πώς ο στρατηγός του εξαγόρασε τους εχθρούς, πώς σκηνοθέτησαν μια ηρωική πολιορκία για να ικανοποιήσουν το στέμμα και πώς οι νεκροί της μάχης ήταν απλώς στρατιώτες που λιποτάκτησαν με γεμάτες τσέπες. Ήταν μια συγκλονιστική αλήθεια. Ή τουλάχιστον, έτσι νόμιζα».

Ο Τόμας έσκυψε μπροστά. «Δεν ήταν;» «Ήταν ένα αριστουργηματικό ψέμα», είπε ο καθηγητής και η φωνή του χαμήλωσε. «Πριν από πέντε χρόνια, άρχισα να διασταυρώνω τα ονόματα. Κανένας από τους στρατιώτες που ανέφερε ο Βανς δεν υπήρξε ποτέ στα επίσημα μητρώα. Οι ημερομηνίες των επιστολών του συνέπιπταν με περιόδους που ο ίδιος βρισκόταν σε αναρρωτική άδεια στο Λονδίνο, μακριά από το μέτωπο. Ο Βανς δεν πάτησε ποτέ το πόδι του σε εκείνη τη μάχη. Είχε εφεύρει τα πάντα. Κάθε διάλογο, κάθε τοπίο, κάθε σταγόνα αίματος. Ήταν ένας μυθομανής που ήθελε να εκδικηθεί τον στρατό που τον υποβάθμισε».

Σχετικό Άρθρο:

Διαβάστε επίσης: Το Φαράγγι της Κόκκινης Πέτρας: Ένα Καθηλωτικό Αστυνομικό Διήγημα

Η Κρυφή Σχισμή στο Δέρμα

Ο δημοσιογράφος ένιωσε την απογοήτευση να τον κυριεύει. «Δεν υπάρχει άρθρο, τότε. Αν όλα είναι ένα ψέμα, δεν υπάρχει μυστήριο». «Ω, υπάρχει το μεγαλύτερο μυστήριο από όλα», τον διέκοψε ο Μπλέικ, σηκώνοντας το δάχτυλό του. «Γιατί όταν συνειδητοποίησα ότι το βιβλίο ήταν γεμάτο ψέματα, ήμουν έτοιμος να το πετάξω στο τζάκι. Όμως, παρατήρησα κάτι. Στο εσωτερικό της πίσω κουβέρτας, ανάμεσα στο δέρμα και τη φούνδα, υπήρχε μια κρυφή σχισμή. Ο Βανς είχε ξοδέψει τριακόσιες σελίδες γράφοντας ευφάνταστα ψέματα, μόνο και μόνο για να δικαιολογήσει την ύπαρξη αυτού του βιβλίου στα χέρια του, σε περίπτωση που τον συνελάμβαναν».

Με προσεκτικές κινήσεις, ο καθηγητής έβγαλε από την κρυφή σχισμή ένα μονοσέλιδο, κιτρινισμένο έγγραφο. Ήταν μια επίσημη, σφραγισμένη διαταγή του Υπουργείου Πολέμου της εποχής, με την ένδειξη Άκρως Απόρρητο. Ο Τόμας διάβασε το κείμενο με κομμένη την ανάσα. Ήταν η αληθινή διαταγή για την εξόντωση μιας ολόκληρης βρετανικής μεραρχίας από φίλια πυρά, λόγω ενός τραγικού λάθους στη μετάδοση σημάτων – ένα έγκλημα που συγκαλύφθηκε με τον πιο απόλυτο τρόπο, βαφτίζοντας τους νεκρούς "αγνοούμενους σε εχθρικό έδαφος". Ο Βανς ήταν ο μόνος επιζών αξιωματικός που γνώριζε το μυστικό.

Πολύ Ψέμα για μια Αλήθεια

«Καταλαβαίνετε τώρα, νεαρέ μου;» ψιθύρισε ο Μπλέικ, κοιτάζοντας το έγγραφο με δέος. «Ο Βανς ήξερε ότι αν οι αρχές έβρισκαν αυτό το χαρτί πάνω του, θα εκτελούνταν για προδοσία. Έτσι, έχτισε γύρω από αυτό ένα ολόκληρο φανταστικό ημερολόιο. Αν κάποιος άνοιγε το βιβλίο, θα έβλεπε απλώς τις τρελές ιστορίες ενός απογοητευμένου αξιωματικού και θα το προσπερνούσε. Χρειάστηκε να επιστρατεύσει πολύ ψέμα για μια αλήθεια».

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ο Τόμας κοίταξε το σημειωματάριό του και μετά το έγγραφο. Το μυστήριο δεν βρισκόταν στη μάχη που δεν έγινε ποτέ, αλλά στο έγκλημα που κανείς δεν φανταζόταν. Η ομίχλη έξω από το παράθυρο έμοιαζε τώρα ακόμα πιο πυκνή, σαν το πέπλο της Ιστορίας που αρνιόταν να σηκωθεί εύκολα, αφήνοντας την αλήθεια θαμμένη κάτω από σελίδες περίτεχνης μυθοπλασίας.