ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

 Βρήκαν έδαφος κάποιοι στα χρόνια της Κατοχής και πλούτισαν. Φυσικά εννοώ τους μαυραγορίτες...κάθε γειτονιά θα είχε και τον δικό της κρυφό ή φανερό με μικρό ή μεγάλο τζίρο. Η έλλειψη τροφίμων πολύ μεγάλη ... Από την επαρχία ήταν εξαιρετικά δύσκολος ο ανεφοδιασμός για πολλούς λόγους....ανύπαρκτα τα μεταφορικά μέσα...μειωμένη παραγωγή αγροτικών προϊόντων.... Θα μείνω στον

Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα  “Δεν θα παραδεχτεί τίποτα κύριε Οικονόμου. Φοβάται την οργή του αδελφού σας!”.  “Έχω τρόπους να τον αναγκάσω. Δικηγόρος είμαι και μάλιστα από τους καλούς, όπως λένε.” Τον βρήκαν στο στούντιο στα γυρίσματα ενός σήριαλ που πρωταγωνιστούσε. Ο Ορφέας αναγνώρισε αμέσως τον πασίγνωστο δικηγόρο και το αίμα του πάγωσε. Σίγουρα η Νίκη του τα είχε πει όλα και τα πράγματα έσφιγγαν επικίνδυνα.  Άπλωσε το χέρι να τον χαιρετήσει αλλά δεν βρήκε ανταπόκριση πέρα από ένα παγωμένο βλέμμα.

ΜΙΣΗ ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ Με όνομα διάσημο, τη μοίρα μας κουρσέψανε. Το μόνο τους παράσημο, η ψήφος που μας κλέψανε. Τις αντιστάσεις θάψανε, με λόγους επικήδειους. Ροζ τα όνειρα μας βάψανε, με τρόπους επιτήδειους.

  Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή  OPEN OFFICE ) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Μπορεί ο παράξενος λευκοφόρος να μην εμφανίστηκε, όμως τα σημάδια ήταν εμφανή παρόλο που η αιμορραγία είχε σταματήσει. Περιπλανήθηκε πολύ ώρα χωρίς σκοπό και προορισμό ώσπου να σταματήσουν τα συμπτώματα. Δεν είχε ποτέ καταλήξει σε συμπέρασμα ως προς τι προξενούσε αυτή την αντίδραση του οργανισμού της, κάθε φορά που έκανε κάτι αντίθετο με την κρατούσα αντίληψη περί ηθικής. Ήταν τιμωρία; Ήταν προειδοποίηση; Ένα παιχνίδι του μυαλού της ίσως;  Ιδέα δεν είχε, και ούτε και διάθεση να το αναλύσει. Εδώ ώρες ατέλειωτες με τον ψυχολόγο και δεν βρήκε άκρη, θα έβρισκε τώρα! 

Παύλος Σαμαράς Κάποτε οι άνθρωποι ήταν φτωχοί στις τσέπες αλλά πλούσιοι στις καρδιές. Ότι ακριβώς αντίθετο συμβαίνει σήμερα. Εκείνες τις όμορφες εποχές, όταν γιόρταζε κάποιος, το σπίτι ήταν πάντα ανοιχτό και περίμενε κόσμο χωρίς προειδοποίηση κτλ. Όλα έπρεπε να είναι παστρικά και περιποιημένα.

Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα  “Τι έπαθε ο μπαμπάς γιαγιά;”, ρώτησε το παιδί γεμάτο αγωνία. “Αρρώστησε και τον πήγαν στο νοσοκομείο”, του απάντησε συγκρατώντας με κόπο τα δάκρυα στα μάτια της και τις οιμωγές που πίεζαν τα στήθη και το λαρύγγι της. Σύσσωμο το χωριό έφτασε στο χαροκαμένο σπιτικό να συμπαρασταθεί στην οικογένεια. Ο Νικολής ράκος σωστό, έσερνε τα βήματα του καπνίζοντας ασταμάτητα. Ο γιατρός του το είχε απαγορέψει δια ροπάλου, λόγω της καρδιάς του, όμως ο πόνος και η τρέλα που τον γυρόφερνε, μόνο με αυτό τον τρόπο μπορούσε να μαλακώσει κάπως. Ατέλειωτα τσιγάρα και χάπια βαλεριάνας τον συγκρατούσαν από την κατάρρευση.

του Ελευθερίου Γ. Σκιαδά. Η σκηνή, πέρα για πέρα αληθινή, διαδραματίζεται στη συμβολή των οδών Κολοκοτρώνη και Φιλελλήνων, παραμονή Πρωτοχρονιάς του 1912. Στη μια πλευρά του δρόμου βρισκόταν το περίφημο για την εποχή του Παντοπωλείο του Γ. Φούντα και στην άλλη ένα μικρό γαλακτοπωλείο. Έξω από το τελευταίο… στάθμευε ο γάιδαρος του γαλατά, επί του οποίου φορτώνονταν τα γεμάτα γάλα δοχεία για να διανεμηθούν στη γειτονιά. Παραμονή Πρωτοχρονιάς λοιπόν, περνούσε από εκεί ένας λουστράκος κρατώντας το μακρύ καλάμι