Τρισδιάστατοι Δέκτες( στιχοι για μελοποιηση)

 (Στροφή 1)

Το φως λιγοστεύει,
οι μέρες γεμίζουνε σκόνη,
θανάτου σιωπές συντροφεύουν τις μνήμες.
Αντένες και δέκτες χαμένοι,
κραυγές σαστισμένων «σωτήρων»,
με φόβους κυκλώνουν τη σκέψη.

(Ρεφρέν)
Και στη μέση ενός κόσμου που κλαίει,
αγέραστη μούσα ψυχή,
στο σκοτάδι αστραπή, με τυφλώνεις.

(Στροφή 2)
Το φως λιγοστεύει,
τα όνειρα γίνονται χιόνια,
θρηνούν οι στιγμές τις φρικτές απουσίες.
Παγώνει το «χτες» στο σκοτάδι,
κλεισμένο σε κρύες ντουλάπες,
με φρούτα και σάπιες ιδέες.

(Στροφή 3)
Το φως λιγοστεύει.
Αιώνων ακοίμητος πόνος,
χαράζει στην πέτρα επικήδειους λόγους.
Γυμνός ξεψυχάει ο Έρωτας,
με σφαίρες στα άσπρα φτερά του,
με κόκκινη πίκρα στα μάτια.

(Ρεφρέν)
Και στη μέση ενός κόσμου που κλαίει,
αγέραστη μούσα ψυχή,
στο σκοτάδι αστραπή, με τυφλώνεις.