ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

 Ο κυνηγημένος  του Τζακ Λόντον Μετάφραση: Δέσπω Παπαγρηγοράκη «Άσπρο πάτο!». «Μα, Κιντ, δεν είναι πολύ δυνατό; Ουίσκι και οινόπνευμα είναι ήδη δυναμίτης· άμα αρχίσουμε και το μπράντι με ταμπάσκο και…». «Δώσ’ του, λέω. Ποιος φτιάχνει το κοκτέιλ, εν πάση περιπτώσει;». Και ο Μάλεμουτ Κιντ χαμογέλασε καλοκάγαθα μέσα από σύννεφα αναθυμιάσεων. «Όταν θα έχεις ζήσει σ’ αυτή τη χώρα τόσο καιρό όσον είμαι εγώ, γιε μου, και έχεις ζήσει ακολουθώντας τα χνάρια των κουνελιών και τις κοιλιές των σολομών, θα μάθεις πως τα Χριστούγεννα έρχονται μονάχα μια φορά per annum, και Χριστούγεννα χωρίς ποντς είναι σαν να χτυπάς για φλέβα χρυσού και να πέφτεις σε ξέρα». «Άκουσέ τον γιατί ξέρει τι λέει», συμφώνησε ο Μπιγκ Τζιμ Μπέλντεν, ο οποίος κατέβηκε από την

Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Από πολύ μικρός είχε κλείσει την πόρτα της καρδιάς του στην αγάπη. Ούτε πήρε ποτέ, ούτε έδωσε. Για την ακρίβεια το να μην δεχτεί αγάπη ήταν επιλογή του, γιατί κάποτε του προσφέρθηκε απλόχερα από τους δικούς του ανθρώπους. Όμως το θεώρησε αδυναμία να ανταποκριθεί. Αυτός ήταν γεννημένος νικητής! Ηγέτης! Τίποτα λιγότερο από το απόλυτο δεν του αρκούσε, και τα σαλιαρίσματα δεν αρμόζουν στους δυνατούς “Μήπως πραγματικά είμαι ψυχοπαθής;”, αναρωτήθηκε. “Αλλά πάλι ποιος ψυχοπαθής το παραδέχεται, έστω και στον εαυτό του!”.  Γέλασε κυνικά μ΄αυτή του τη σκέψη και σηκώθηκε να φτιάξει καφέ. Περνώντας μπροστά από τον ολόσωμο καθρέφτη έριξε μια ματιά στο γυμνό του κορμί, και ένα χαμόγελο ικανοποίησης ζωγραφίστηκε στα χείλη του.

 ΖΩΗ ΕΞ'ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΥ Αντίπαλα στρατόπεδα, εντός σχεδίου οικόπεδα, ζωή εξ'αδιαιρέτου. Μεταφορά συντελεστή, ψυχές στα χέρια του ληστή, πρόστιμο του αυθαιρέτου. Όνειρο πανικόβλητο,

  Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα "Μέσα σε τρία χρόνια κάναμε δυο γιους. Με τη γέννηση του μικρότερου, η συμπεριφορά του άρχισε να αλλάζει! Είχε βίαιες εξάρσεις και συχνά με κτυπούσε. Με τα παιδιά εξακολουθούσε να είναι τρυφερός. Όλη του την κακία την έβγαζε πάνω μου! Άντεξα μαζί του δεκαέξι χρόνια, ώσπου ένα μεσημέρι Αυγουστιάτικο, καλή ώρα σαν και τώρα, με κτύπησε τόσο άγρια, που νόμιζα πως θα με σκοτώσει. Τον πρόλαβα εγώ! Με το μεγάλο μαχαίρι της κουζίνας του κατάφερα τρεις μαχαιριές στην κοιλιά, και αυτό ήταν. Το δικαστήριο μου αναγνώρισε ελαφρυντικά πρότερου εντίμου βίου και βρασμό ψυχής. Έφαγα 10 χρόνια ...

 ΜΙΑ ΡΟΚ ΜΙΑ ΤΣΙΦΤΕΤΕΛΙ Μια ζωή στο πήγαιν’έλα, με σαμάρι ή με σέλα. Μια μαστίγιο, μια καρότο, μια εντάξει, μια γ**ώτο. Πότε φως, πότε σκοτάδι,

Ομήρου Οδύσσεια  σε απόδοση του πολύ καλού φίλου Θανάση Στούπη. Μια επική προσπάθεια που αξίζει να αναγνωριστεί! Εδώ τα προηγούμενα Μα ψέμα είναι αυτό που λέν’ πως ο Οδυσσέας χάθη. Ερμητικά τονε κρατούν άντρες, κακοί κολίγοι, σε θαλασσόκλειστο νησί και κάποτε θα μάθει ποιοι τον αιχμαλωτίσανε και δεν μπορεί να φύγει.  Μαντεία όμως θα σου πω σαν να ’μαι ιεροφάντης, κάτι μου γνέφουν οι θεοί, σαν σε όνειρο να είδα,

  Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Το κράτησε χωρίς δεύτερη σκέψη, υποταγμένος πια πλήρως στην εξουσία του. Η πρώτη ρουφηξιά κόντεψε να τον πνίξει, η δεύτερη όμως του δημιούργησε μια ευχάριστη ζάλη. Ο Πετρής τον ενθάρρυνε να συνεχίσει. Κάθε καινούργια ρουφηξιά του έφερνε όλο και περισσότερη καλή διάθεση. Όλοι οι φόβοι και οι ανασφάλειες εξαφανίστηκαν μέσα στους καπνούς της μαριχουάνας. Μόνο ένα ελαφρύ ανακάτεμα στο στομάχι, τον χάλαγε λίγο, αλλά άξιζε τον κόπο.  “Λοιπόν δεν είχα δίκιο;”, τον ρώτησε ακουμπώντας το χέρι στο μηρό του.  Ο Δήμος ξέσπασε σε ένα υστερικό γέλιο, που μάταια προσπάθησε να σταματήσει ο Πετρής.  “Όπως πάντα!”, αποκρίθηκε χωρίς να σταματήσει να γελάει. “Τελικά πρέπει να είσαι ο καλός μου άγγελος!”.