ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Στοιβάχθηκαν σαν τσουβάλια μέσα σε εκείνο το μικρό βαγόνι. Ήταν τόσο λεπτοί, με μαυρισμένο ό,τι προεξείχε από τα κουρελιασμένα ρούχα τους, όπου κάλλιστα μπορούσε κάποιος να τους παρομοιάσει με σπίρτα μέσα στο πακέτο τους έτοιμα να πυροδοτηθούν. Η διαδρομή ήταν η συνήθης. Το τρένο θα διένυε αρκετά μίλια μέσα από χιόνια και πλημμύρες, μέσα από σκαμμένη και ανακατεμένη γη από τις βόμβες των πολεμικών συρράξεων. Το δρομολόγιο όμως τηρούταν απαρέγκλιτα από το καθιερωμένο πρόγραμμα. Κάθε ανθρώπινη μονάδα είχε σημαδευτεί με τον αριθμό ο οποίος θα τη συνόδευε για το υπόλοιπο σύντομο κομμάτι της ζωής της.

Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Κάθισε δίπλα του, και εκείνος δεν αντέδρασε καθόλου, Παρέμεινε ακριβώς στην ίδια στάση.   “Είσαι καλά;”, τον ρώτησε με προσποιητό ενδιαφέρον. Μόνο τότε σήκωσε το κεφάλι και η Μαριγώ για πρώτη φορά στη ζωή της τον είδε δακρυσμένο.  ”Πόσον καιρό το ξέρεις;”, τη ρώτησε με τρεμάμενη φωνή.   “Κοντά δυο μήνες'.   “Και πως μπόρεσες να κρατήσεις κρυφό κάτι τόσο τρομερό Μαριγώ; τι σε έκανε να θάψεις την αλήθεια”;   “Η αγάπη! Ήξερα πως θα σε διέλυε μια τέτοια αποκάλυψη, και να που δεν έπεσα έξω”! 

 Ο κυνηγημένος  του Τζακ Λόντον Μετάφραση: Δέσπω Παπαγρηγοράκη «Άσπρο πάτο!». «Μα, Κιντ, δεν είναι πολύ δυνατό; Ουίσκι και οινόπνευμα είναι ήδη δυναμίτης· άμα αρχίσουμε και το μπράντι με ταμπάσκο και…». «Δώσ’ του, λέω. Ποιος φτιάχνει το κοκτέιλ, εν πάση περιπτώσει;». Και ο Μάλεμουτ Κιντ χαμογέλασε καλοκάγαθα μέσα από σύννεφα αναθυμιάσεων. «Όταν θα έχεις ζήσει σ’ αυτή τη χώρα τόσο καιρό όσον είμαι εγώ, γιε μου, και έχεις ζήσει ακολουθώντας τα χνάρια των κουνελιών και τις κοιλιές των σολομών, θα μάθεις πως τα Χριστούγεννα έρχονται μονάχα μια φορά per annum, και Χριστούγεννα χωρίς ποντς είναι σαν να χτυπάς για φλέβα χρυσού και να πέφτεις σε ξέρα». «Άκουσέ τον γιατί ξέρει τι λέει», συμφώνησε ο Μπιγκ Τζιμ Μπέλντεν, ο οποίος κατέβηκε από την

Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Από πολύ μικρός είχε κλείσει την πόρτα της καρδιάς του στην αγάπη. Ούτε πήρε ποτέ, ούτε έδωσε. Για την ακρίβεια το να μην δεχτεί αγάπη ήταν επιλογή του, γιατί κάποτε του προσφέρθηκε απλόχερα από τους δικούς του ανθρώπους. Όμως το θεώρησε αδυναμία να ανταποκριθεί. Αυτός ήταν γεννημένος νικητής! Ηγέτης! Τίποτα λιγότερο από το απόλυτο δεν του αρκούσε, και τα σαλιαρίσματα δεν αρμόζουν στους δυνατούς “Μήπως πραγματικά είμαι ψυχοπαθής;”, αναρωτήθηκε. “Αλλά πάλι ποιος ψυχοπαθής το παραδέχεται, έστω και στον εαυτό του!”.  Γέλασε κυνικά μ΄αυτή του τη σκέψη και σηκώθηκε να φτιάξει καφέ. Περνώντας μπροστά από τον ολόσωμο καθρέφτη έριξε μια ματιά στο γυμνό του κορμί, και ένα χαμόγελο ικανοποίησης ζωγραφίστηκε στα χείλη του.

 ΖΩΗ ΕΞ'ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΥ Αντίπαλα στρατόπεδα, εντός σχεδίου οικόπεδα, ζωή εξ'αδιαιρέτου. Μεταφορά συντελεστή, ψυχές στα χέρια του ληστή, πρόστιμο του αυθαιρέτου. Όνειρο πανικόβλητο,

  Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα "Μέσα σε τρία χρόνια κάναμε δυο γιους. Με τη γέννηση του μικρότερου, η συμπεριφορά του άρχισε να αλλάζει! Είχε βίαιες εξάρσεις και συχνά με κτυπούσε. Με τα παιδιά εξακολουθούσε να είναι τρυφερός. Όλη του την κακία την έβγαζε πάνω μου! Άντεξα μαζί του δεκαέξι χρόνια, ώσπου ένα μεσημέρι Αυγουστιάτικο, καλή ώρα σαν και τώρα, με κτύπησε τόσο άγρια, που νόμιζα πως θα με σκοτώσει. Τον πρόλαβα εγώ! Με το μεγάλο μαχαίρι της κουζίνας του κατάφερα τρεις μαχαιριές στην κοιλιά, και αυτό ήταν. Το δικαστήριο μου αναγνώρισε ελαφρυντικά πρότερου εντίμου βίου και βρασμό ψυχής. Έφαγα 10 χρόνια ...

 ΜΙΑ ΡΟΚ ΜΙΑ ΤΣΙΦΤΕΤΕΛΙ Μια ζωή στο πήγαιν’έλα, με σαμάρι ή με σέλα. Μια μαστίγιο, μια καρότο, μια εντάξει, μια γ**ώτο. Πότε φως, πότε σκοτάδι,