ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Ομήρου Οδύσσεια  σε απόδοση του πολύ καλού φίλου Θανάση Στούπη. Μια επική προσπάθεια που αξίζει να αναγνωριστεί! Εδώ τα προηγούμενα Κι ο γνωστικός Τηλέμαχος έτσι του απαντάει: «Αντίνοε, μαζί αν βγω θα είναι καταισχύνη να πίνω με ξεφάντωμα δίπλα σας, πλάϊ-πλάϊ. Δεν σας αρκεί που για το βιος, σείς έχετε ευθύνη,

Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα  Ο Πετρής ξέσφιξε τον κόμπο της γραβάτας του και γέμισε το ποτήρι του ουίσκι. Ούτε συζήτηση να προσφέρει και στους άλλους.  “Έχετε χάρη που είμαι καλός άνθρωπος”, είπε με σοβαρό ύφος, αλλά αμέσως ξέσπασε σε τρανταχτά γέλια. “Από βδομάδα σας περιμένω στο φτωχικό μου κύριε Δήμο. Και ελπίζω να εξακολουθήσεις να λείπεις καιρό γιατί προτιμώ την παρέα της γυναίκας σου!” “Πάμε να φύγουμε Δήμο!”, φώναξε έξαλλος ο Αργύρης τραβώντας τον από το μανίκι. “Στο Θεό σου, σκοπεύεις να εμπιστευθείς γυναίκα και παιδί σ΄αυτόν;”  Ο Δήμος τράβηξε με μια απότομη κίνηση το χέρι του και με σταθερή φωνή του απάντησε. 

Η ΚΡΗΤΗ ΣΤΗ ΦΥΓΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΠΡΟΣ 1904-1922 Το Σωματείο για την Κρητική Ιστορία, Παράδοση και Λαογραφία ΔΡΟΣΟΥΛΙΤΕΣ Διοργανώνει, υπό την αιγίδα της ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΥ. Διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη Μιὰ ζωή, πενῆντα χρόνια! Εἶχαν συζήσει ὁμοῦ. Ὣς τόσον ἡ γριὰ δὲν ἦτο ἀκόμη 65 ἐτῶν· τὴν εἶχε πάρει πολὺ μικρήν, τὸν καιρὸν ἐκεῖνον, ὁ γέρος. Αὐτὸς τώρα ἦτο ἄνω τῶν 85. Καὶ ἡ γριὰ τοῦ τ᾿ ἀνέβαζε μέχρις 90. Κι ὁ γαμβρός, ὁ σύζυγος τῆς ἐγγονῆς, χωρὶς νὰ ξεύρῃ, ἐβεβαίου ὅτι ὁ γέρος θὰ εἶχε φθάσει τὰ ἑκατόν. Ἡ γριὰ εἶχε δύο σπίτια, ἐντὸς βαθείας αὐλῆς, κάτω ἀπὸ τοῦ Ψυρῆ, εἰς ἕνα δρόμον. Αὐτὴ ἦτο ὁ μόνος κύριος καὶ διαχειριστής. Ὁ γέρος, εἰς τὰ τελευταῖα του, κάποτε ἐξήρχετο τὰ Σάββατα, κ᾿ ἐδιακόνευε. Οἱ ἀνεψιάδες τῆς ἔλεγαν νὰ τὸν μαλώσῃ, νὰ μὴ τὸ κάμνῃ. Ἡ γριὰ ἔλεγεν ὅτι δὲν τὸ ξεύρει. Δεκάρες σπανίως τοῦ ἔδιδε.

  Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Οι μέρες κύλησαν με τη Μαρία να έχει πέσει με τα μούτρα στην προετοιμασία της καλοκαιρινής κολεξιόν. Καμιά άλλη κουβέντα πάνω στο θέμα δεν ξανάκανε με την μάνα. Οι μοναδικές συζητήσεις τους περιστρέφονταν γύρω από το παιδί και το σπίτι. Ο Αλέξανδρος απέφευγε να έρχεται συχνά και όταν το έκανε φρόντιζε να είναι και οι δυο τους εκεί. Από τη στιγμή που η Μαρία έμαθε τα πάντα, ντρεπόταν να την δει μόνη. Αλλά και η ίδια δεν έδειχνε διάθεση να τον συναντήσει. Αφού τελικά δεν ήταν πατέρας της, έπαψε το ενδιαφέρον της γι αυτόν. Το μόνο κέρδος από αυτή την ιστορία ήταν το παιδί της που λάτρευε. Το μοναδικό πλάσμα που αγαπούσε πια!...

 ΑΛΑΡΓΑ ΦΙΛΕ Αν δε μάτωσες, σε άνισο αγώνα, άμα ρουφιάνοι, δε σε κοίταξαν καχύποπτα. Τα μάτια, αν δεν σου κάψαν, δακρυγόνα. Ε! Τότε απ’ τη ζωή, δεν ξέρεις τίποτα! Δεν δάγκωσες τα χείλη, απ’ αγανάκτηση;

 Η τηλεόραση ανοιχτή χωρίς ήχο, να φωτίζει με τις λάμψεις της, το σκοτεινό διαμέρισμα, ρίχνοντας σκιές σαν ανταύγειες στις νυχτερινές κουρτίνες που ανεμίζουν σαν μαύρα πέπλα, σκεπάζοντας τον Πέτρο από τον κάτω κόσμο. Ο Πέτρος ξεσκεπάστηκε από το χοντρό, ζεστό πάπλωμά του, έκανε πως τεντώνεται, πως φοράει την καρό ρόμπα του, πως φτάνει τρεκλίζοντας μέχρι το μικρό μπάνιο και ανοίγει τη χαλασμένη βρύση να τρέχει ποτάμι το παγωμένο νερό (το αέριο είχε κοπεί σε όλη την πολυκατοικία) – και να ρίχνει τα παγάκια στο πρόσωπό του. Δέκα λεπτά υπόθεση. Τώρα είναι σίγουρος πως δεν θα ξαναπέσει στον