Αναρτήσεις

ΣΑΝ ΨΕΜΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ (ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 111η συνέχεια. (Αμετανόητος ως το τέλος

Εικόνα
Δείτε  εδώ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο   Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα  Μόλις έκλεισε η πόρτα ο Αργύρης πλησίασε το κρεβάτι που ήταν ξαπλωμένος.  “Πως είσαι;”, τον ρώτησε προσπαθώντας να κάνει τη φωνή του όσο περισσότερο ήρεμη του επέτρεπε η ταραχή του. “Φεύγω αδελφέ! Πλησιάζει το τέλος. Όσα με κρατούσαν στη ζωή τελείωσαν οριστικά! Η δόξα, η αναγνώριση, η εξουσία, όλα όσα της έδιναν νόημα, δεν υπάρχουν πια. Μόνο τα εκατομμύρια δεν φτάνουν να αναπληρώσουν τα κενά.  “Μη μιλάς έτσι Πετρή!”, προσπάθησε να τον σταματήσει. “Έφταιξες και θα πληρώσεις, όμως το ήξερες πάντα ότι μπορούσε να συμβεί, Αν μετανιώσεις για τα εγκλήματα σου, υπάρχει ελπίδα!” “Μην το κουράζεις Αργύρη! Ξέρουμε κι οι δυο πως είμαι ένα κάθαρμα. Δικαιολογίες να σου βρω χιλιάδες, η ουσία όμως παραμένει η ίδια. Ποτέ δεν με αποδεχτήκατε σαν ισότιμο μέλος της οικογέν...

Η ΑΡΧΟΝΤΟΥΛΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ 38η συνέχεια. ( Η ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη)

Εικόνα
Δείτε  ΕΔΩ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο  Ο Βασίλης μετανοιωμένος για την πράξη του άρχισε να σκέφτεται τις συνέπειες. Αν μαθευόταν το τι έγινε πέρα από την οργή της μάνας και το κόψιμο του επιδόματος που έπαιρνε κάθε μήνα, θα αντιμετώπιζε και τη γυναίκα του που υπεραγαπούσε. «Δεν το ήθελα!», απολογήθηκε. «Ήταν πάνω από τις δυνάμεις μου, συγγνώμη!». Η Αρχοντούλα σκέφτηκε πως έπρεπε να κρατήσει τα προσχήματα. Ούτε κι αυτήν συνέφερε να μαθευτεί το συμβάν, εκτός αν το παρουσίαζε ως βιασμό. Από την άλλη αν δεν αντιδρούσε θα την περνούσαν για πουτάνα, πράγμα βέβαια που δεν απείχε και πολύ από την πραγματικότητα έστω και αν δεν το έκανε για τα λεφτά. «Δεν θα μιλήσω σε κανένα για ότι έγινε, μόνο και μόνο γιατί σέβομαι τη μητέρα σου!», του είπε αυστηρά. «Μόνο να φύγεις από το σπίτι το συντομότερο. Και απόψε αν είναι δυνατό!».

ΚΟΙΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΡΑΜΕΝΑ ΣΤΟ ΠΕΡΒΑΖΙ (Προς μελοποίηση)

Εικόνα
ΚΟΙΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΡΑΜΕΝΑ ΣΤΟ ΠΕΡΒΑΖΙ Όλα τα ζήσαμε αγάπη του χειμώνα! Λύπες, χαρές και σαστισμένες εποχές, ξύλινα λάβαρα, θανάτους, δακρυγόνα, λοβοτομές και ματωμένες ενοχές. Πέτρινα λόγια σε κατάμεστες πλατείες, ήλιους με χρώματα και ροζ αστερισμούς.

ΣΑΝ ΨΕΜΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ (ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 110η συνέχεια. (Ο εγκλεισμός στο Δαφνί)

Εικόνα
Δείτε  εδώ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο   Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα  “Την κατέστρεψα ήδη Νίκο μου! Η κίνηση που έκανα ήταν απερίσκεπτη, και κάποιος έπρεπε να με σταματήσει πριν την κάνω. Εσύ, ας πούμε!”  “Κάνεις λάθος! Συμφώνησα αμέσως με την επιλογή σου, γιατί πίστευα και πιστεύω πως ήταν η ενδεδειγμένη. Αυτό το κάθαρμα δεν μπορούσε να μείνει ατιμώρητο. Μην σε ξεγελάει το καλοστημένο του θέατρο! Είναι παμπόνηρος και το ξέρεις. Προσποιείται τρέλα για να γλυτώσει. Όμως δεν θα ξεφύγει, θα πάρει αυτό που του αξίζει. Δεν θα γίνει από θύτης θύμα!”.  “Δεν ξέρω Νικόλα. Μου φάνηκε πραγματική η αρρώστια του, και αν είναι έτσι την προκάλεσα εγώ!”  “Σταμάτα να σκέφτεσαι με αυτό τον τρόπο! Στο κάτω κάτω και δίκιο να έχεις, δεν έχεις καμία ευθύνη. Αν υπάρχει πάθηση τότε προϋπήρχε, και δεν ήταν η κόκα που του δημιουργούσε παραισθή...

Η ΑΡΧΟΝΤΟΥΛΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ 37η συνέχεια. ( Η επίθεση και το σημάδεμα)

Εικόνα
Δείτε  ΕΔΩ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο   Όλο αυτό το διάστημα που έκαναν έρωτα δεν αντάλλαξαν ούτε μια κουβέντα. Μόνο μόλις σηκώθηκε να ντυθεί τον άκουσε να της λέει. «Είσαι ότι καλύτερο μου έχει συμβεί! Μην τολμήσεις να με αφήσεις ποτέ!». Αν και έμοιαζε με απειλή, περισσότερο ήταν παράκληση. Το είδε στα υπέροχα μάτια του που την κοιτούσαν με λατρεία. ΄ Έσκυψε και τον φίλησε στα χείλη. «Δεν πρόκειται να σε αφήσω τώρα που ένιωσα γυναίκα μαζί σου! Μέχρι τώρα όλες μου οι σχέσεις ήταν τόσο μίζερες. Αγάπησα κάποιον, τον πάτερα του παιδιού, όμως αυτό που έζησα μαζί σου δεν συγκρίνεται με τίποτα!».

ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ (Προς μελοποίηση)

Εικόνα
ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ Αγαπημένη αίσθηση των μαγικών καιρών, των ταξιδιών της Άνοιξης, στη γη της ουτοπίας. Της πρώτης διαδήλωσης που δήλωσα παρών, με σένα, αστέρι ολόφωτο, στη μέση της πλατείας. Ξαναντηχεί το γέλιο σου, που ανθούσε παιδικό, τις νύχτες που πορφύρωνες, το κάτασπρο των τοίχων.

ΣΑΝ ΨΕΜΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ (ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 109η συνέχεια. (Αποκαθήλωση και παράνοια)

Εικόνα
  Δείτε  εδώ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο   Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα  “Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου, όλους που ανταποκριθήκατε στο κάλεσμα μας και βρεθήκατε εδώ σε αυτή την τόσο σημαντική μου στιγμή.”, ξεκίνησε την ομιλία του. “Ιδιαίτερα ευχαριστώ τον αδελφό μου Πέτρο Οικονόμου, που βρήκε χρόνο στο πολύ σφικτό του πρόγραμμα, για να με τιμήσει με την παρουσία του! Σήμερα τα πράγματα θα γίνουν λίγο ανορθόδοξα! Κανονικά θα περιμένατε να πω μερικά λόγια για το βιβλίο που παρουσιάζει ο εκδοτικός μου οίκος. Περί αυτού όμως θα μιλήσουν πολύ καλύτερα οι αγαπητοί φίλοι που μου κάνουν την τιμή να το προλογίσουν. Εγώ θα αναφερθώ στο καινούργιο μυθιστόρημα που ετοιμάζω. Ξέρω παραξενεύεστε με την απόφαση μου αυτή, αλλά πιστέψτε με θα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον  Το έναυσμα για την ιστορία που έχω στα σκαριά μου έδωσε ένα βίντ...

πλεγμα