Αναρτήσεις

• Πολύ Ψέμα για μια Αλήθεια: Ένα Καθηλωτικό Διήγημα Μυστηρίου

Εικόνα
Το δωμάτιο μύριζε παλαιό χαρτί, κρύο τσάι και εκείνη την αποπνικτική υγρασία που τρυπώνει στα σπίτια της βόρειας Αγγλίας κάθε φορά που ο καιρός αποφασίζει να πνίξει το τοπίο στην ομίχλη. Ο Άρθουρ Μπλέικ, συνταξιούχος καθηγητής Ιστορίας και ερασιτέχνης συλλέκτης σπάνιων χειρογράφων, κάθισε πίσω από το γραφέιο του. Τα δάχτυλά του, τραχιά από τα χρόνια, χάδευαν το εξώφυλλο ενός δερματόδετου βιβλίου που δεν είχε τίτλο. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Απέναντί του, ο νεαρός δημοσιογράφος Τόμας Ριντ κρατούσε το στυλό του πάνω από το σημειωματάριο, περιμένοντας. Είχε ταξιδέψει έξι ώρες με το τρένο για αυτή τη συνέντευξη. Η φήμη που κυκλοφορούσε στους ακαδημαϊκούς κύκλους ήταν εξωφρενική: ο Μπλέικ είχε στα χέρια του τα πρωτότυπα ημερολόγια ενός χαμένου αξιωματικού από την εποχή του Κριμαϊκού Πολέμου, τα οποία αποδείκνυαν ότι μια ολόκληρη ιστορική μάχη δεν είχε συμβεί ποτέ όπως τη διδάσκονταν στα σχολεία. Ένα Αριστουργηματικό Ψέμα «Θέλετε την αλήθεια, λοιπόν, κύριε Ριντ;» ρώτησε ο Μπλέικ, με τ...

Ζεσταίνω τον Θάνατο (Διήγημα)

Εικόνα
Πρόωρα έπιασε ο χειμώνας ετούτη τη χρονιά. Βαρυχειμωνιά που λένε για τα καλά.   Τέλος φθινοπώρου, τέλος Νοέμβρη και η θερμοκρασία είχε πέσει για τα καλά. Ήδη χάιδευε τους μηδέν βαθμούς και μια βαρύτητα την έλκυε προς το μείον. Στο χωριό απρόσμενα οι κάτοικοί του άρχισαν να χρησιμοποιούν τ’ αποθέματα ξύλου που είχαν για το τζάκι και πριν καλά καλά ζεστάνουν οι τοίχοι απ’ την φλόγα της φωτιάς είχαν κουρνιάσει όλοι μαζί στην κουζίνα για κάποιες ώρες ζεστασιάς. Ο φετινός χειμώνας έδειχνε κιόλας τα δόντια του με απειλητικές διαθέσεις. Μια παρέα τριών ατόμων φάνηκε στο χαμηλό φωτισμό του ολόγιομου φεγγαριού να κατεβαίνει

Φύσα ρούφα τραβατόνε

Εικόνα
 Διάβασα  μια είδηση.....στην Κρήτη πιάστηκε ένας μερακλής με "σοκολάτα" στο τακούνι του...επιμελώς κρυμμένη. Χασίς δηλαδή πλάκα....μαύρο.... Δεν ήταν είδηση στην Αθήνα τα παλιά χρόνια .... Στους τεκέδες όταν γινότανε ντού από την αστυνομία πρώτα ψάχνανε τα τακούνια.... Μια δυνατή στο τσιμέντο και

ΧΑΜΗΛΩΣΑΝ ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ (Προς μελοποίηση)

Εικόνα
ΧΑΜΗΛΩΣΑΝ ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ Χαμήλωσαν τα φώτα της γιορτής, ξημέρωσε, κι ερήμωσαν οι δρόμοι. Σε ποιάν ελπίδα, Θεέ μου, να κρυφτείς, που δάκρυσαν και τα όνειρα ακόμη; Απότομα συννέφιασε, θαρρείς,

Ἀνέστη Χριστός καί πεπτώκασι δαίμονες.

Εικόνα
Κατηχητικός Λόγος Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου Εἴ τις εὐσεβής καί φιλόθεος, ἀπολαυέτω τῆς καλῆς ταύτης καί λαμπρᾶς πανηγύρεως. Εἴ τις εὐγνώμων, εἰσελθέτω χαίρων εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου αὐτοῦ. Εἴ τις ἔκαμε νηστεύων, ἀπολαυέτω νῦν τό δηνάριον. Εἴ τις ἀπό τῆς πρώτης ὥρας εἰργάσατο, δεχέσθω σήμερον τό δίκαιον ὄφλημα.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΘΡΗΝΟΥ

Εικόνα
Παρασκευή Μεγάλη, ο θάνατος προβάλει, Με ιαχές της νίκης, πιστεύει, του ανήκεις. Κραδαίνει το δρεπάνι, στον ουρανό το φτάνει.

Πασχαλιάτικα έθιμα της Παλιάς Αθήνας

Εικόνα
 Ελάτε να περιηγηθούμε στα δρομάκια της Πλάκας και του Ψυρρή, τη δεκαετία του 1840. Τότε, το Πάσχα είχε τα δικά του γραφικά έθιμα, πολλά από τα οποία μας είναι σήμερα άγνωστα… «Πολλά εξαιρετικώς γραφικά έθιμα της Παληάς Αθήνας συνδεδεμένα στενά με την ζωήν της πόλεως και με καθαρώς ελληνικάς παραδόσεις είνε άγνωστα σήμερον εις το μεγαλείτερον μέρος των κατοίκων του Άστεως. Το πέρασμα του χρόνου τα έσβυσε και μόνον ως ανάμνησις υπάρχουν πλέον. Δια τον παλαιόν «Γκάγκαρην» το Πάσχα εθεωρείτο ως

Και συ τέκνον Τζόρνταν; (ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ (13η συνέχεια. Όλο και χειρότερα)

Εικόνα
Δείτε εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο  Ένας ανεπαίσθητος θόρυβος από την κρεβατοκάμαρα έκανε τον Τζόρνταν να γυρίσει το βλέμμα του προς τα εκεί. Σαν να πήρε το μάτι του κάποια κίνηση πίσω απ τη μισάνοιχτη πόρτα.  “Ποιαν έχεις μέσα αλητάκο;”, ρώτησε παιχνιδιάρικα τον Τάσο. Εκείνος κατάλαβε πως το να κρύβεται δεν ήταν και πολύ φρόνιμο. “Μια πρόσφατη γνωριμία. Για την ακρίβεια μόλις χθεσινοβραδινή!”. “Καλή;”, αναρωτήθηκε ο Τζόρνταν.

πλεγμα