ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

«Η νύχτα είναι σιωπηλή. Κάτι το μυστηριακό κρύβει μέσα της! Τα μάρμαρα απέναντι σχεδόν αναπνέουν. Έτοιμος δείχνει ο ευρύστερνος ήρωας να σηκωθεί και να αδράξει το σπαθί του, να το τείνει ενάντια στο δόρυ που του προτάσσει ο αντιμαχόμενος.  Μια ασπίδα θα λάμψει σαν αντικατοπτρίσει το φέγγος του ήλιου πάνω της και θα αναδείξει τους δοξασμένους ανδρείους που παλεύουν στη μάχη για την πολυπόθητη νίκη. Κορμί με κορμί, αντίκρυ ο ένας στον άλλον, θα λογαριάζουν με το βλέμμα το θάρρος, ποια ματιά θα λοξοδρομήσει πρώτη, αδύναμη μπροστά στο βάρος της τόλμης της αντικρινής. 

Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα “Μάλιστα”, απάντησε εντυπωσιασμένος. “Μπορώ να βοηθήσω σε κάτι;”   Του εξήγησε με λίγα λόγια τι ήθελε και αν μπορούσε να της πει τι έπρεπε να κάνει.   “Καταλαβαίνεις πως αυτά δεν είναι πράγματα που μπορεί να λυθούν σε ένα αεροδρόμιο.”, της είπε χαμογελώντας. “Θα χαρώ πολύ να τα πούμε στο γραφείο μου.”   “Φοβάμαι πως τα οικονομικά μου δεν μου επιτρέπουν κάτι τέτοιο!”, απολογήθηκε.   “Ας πούμε πως θα σας κάνω ένα δωράκι, γιατί σας συμπάθησα”, είπε με νόημα που η Μαριγώ έπιασε αμέσως! “Αλήθεια για που ταξιδεύετε;”   “Μιλάνο, για την έκθεση.” 

  ΔΥΟ ΑΓΑΠΕΣ Σε δύσκολη κατάσταση, με βρήκανε, έψαχνα την αγάπη, τη μεγάλη. κι αντί για μια, δύο αγάπες, ήρθανε, η μια πιο δυνατή, από την άλλη. Απλώσαν δίχτυα, και σφιχτά, με δέσανε,

Δείτε εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο  Μπήκε μαζί στο ασθενοφόρο και σε είκοσι λεπτά έφτασαν στο Τζάνειο που εφημέρευε. Οι γιατροί τον έβαλαν αμέσως στην εντατική καθώς διέγνωσαν βαρύ ισχαιμικό επεισόδιο, γνωμάτευση που επαλήθευσε και η αξονική τομογραφία που ακολούθησε. “Τα επόμενα δύο εικοσιτετράωρα είναι εξαιρετικά κρίσιμα”, τον ενημέρωσε ο επικεφαλής της ΜΕΘ. Δεν είχε τη δυνατότητα να τον επισκεφθεί στην εντατική και έτσι αργά αργά βγήκε από το νοσοκομείο. Είχε πια σουρουπώσει και αποφάσισε να γυρίσει σπίτι. Εξιστόρησε βιαστικά στη Δήμητρα, που είχε εν τω μεταξύ επιστρέψει, όσα συνέβησαν, κρύβοντας ωστόσο τη φάρσα που του έστησαν. Την παρουσία του στο σπίτι του δάσκαλου τη δικαιολόγησε με την ευθύνη που είχε αναλάβει να τον βοηθήσει με τα απομνημονεύματα του.

Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Ο άγνωστος την πήρε αγκαζέ και έστριψαν για τα Εξάρχεια, την ώρα που δυο γεροδεμένοι άντρες, φόρτωναν το άψυχο κορμί της Ελπίδας σε ένα κλειστό φορτηγάκι, και έφευγαν προς άγνωστη κατεύθυνση.. ”Άφησε με!”, παρακάλεσε τον νεαρό η Λένα. “Πρέπει να πάω κοντά τους.”.  Κατέβασε αυτός το μαντήλι και άφησε να φανούν τα ευγενικά χαρακτηριστικά του. Σε τίποτα δεν έμοιαζε με τους αγριάνθρωπους που βρίσκονταν έξω από την πύλη.  “Όλα τελείωσαν κοπελιά.”, της είπε με ένα τόνο που δεν φανέρωνε αν εξέφραζε ικανοποίηση ή απογοήτευση. “Σε λίγο εκεί μέσα θα γίνει μακελειό! Να ευχαριστείς την καλή σου τύχη που βρέθηκα κοντά σου, γιατί τώρα θα μετέφεραν και σένα στο φορτηγάκι!” 

ΑΧ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ, ΓΙΑΤΙ Τη ζωή τη γκλαμουράτη, ονειρεύτηκες κουτή. Ντύθηκες ντροπή κι απάτη. Αχ, κορίτσι μου, γιατί; Σου είπαν, είσαι γεννημένη, για μεγάλα πράγματα,

Ομήρου Οδύσσεια  σε απόδοση του πολύ καλού φίλου Θανάση Στούπη. Μια επική προσπάθεια που αξίζει να αναγνωριστεί! Εδώ τα προηγούμενα Μα στον Τηλέμαχο κανείς δεν βγαίνει ν’ απαντήσει. Μονάχα ο Αντίνοος με  λόγο του, του κραίνει:                         90 «Κτυπόλογε Τηλέμαχε, βαριά τούτη η ρήση ντροπή και άγρια προσβολή για μας όλους σημαίνει, πως οι μνηστήρες λες πως φταίν’, μα η μάνα σου τα κάνει που είναι γυναίκα πονηρή όσο καμία άλλη