ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Δείτε  εδώ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο   Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα  “Την κατέστρεψα ήδη Νίκο μου! Η κίνηση που έκανα ήταν απερίσκεπτη, και κάποιος έπρεπε να με σταματήσει πριν την κάνω. Εσύ, ας πούμε!”  “Κάνεις λάθος! Συμφώνησα αμέσως με την επιλογή σου, γιατί πίστευα και πιστεύω πως ήταν η ενδεδειγμένη. Αυτό το κάθαρμα δεν μπορούσε να μείνει ατιμώρητο. Μην σε ξεγελάει το καλοστημένο του θέατρο! Είναι παμπόνηρος και το ξέρεις. Προσποιείται τρέλα για να γλυτώσει. Όμως δεν θα ξεφύγει, θα πάρει αυτό που του αξίζει. Δεν θα γίνει από θύτης θύμα!”.  “Δεν ξέρω Νικόλα. Μου φάνηκε πραγματική η αρρώστια του, και αν είναι έτσι την προκάλεσα εγώ!”  “Σταμάτα να σκέφτεσαι με αυτό τον τρόπο! Στο κάτω κάτω και δίκιο να έχεις, δεν έχεις καμία ευθύνη. Αν υπάρχει πάθηση τότε προϋπήρχε, και δεν ήταν η κόκα που του δημιουργούσε παραισθή...

Δείτε  ΕΔΩ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο   Όλο αυτό το διάστημα που έκαναν έρωτα δεν αντάλλαξαν ούτε μια κουβέντα. Μόνο μόλις σηκώθηκε να ντυθεί τον άκουσε να της λέει. «Είσαι ότι καλύτερο μου έχει συμβεί! Μην τολμήσεις να με αφήσεις ποτέ!». Αν και έμοιαζε με απειλή, περισσότερο ήταν παράκληση. Το είδε στα υπέροχα μάτια του που την κοιτούσαν με λατρεία. ΄ Έσκυψε και τον φίλησε στα χείλη. «Δεν πρόκειται να σε αφήσω τώρα που ένιωσα γυναίκα μαζί σου! Μέχρι τώρα όλες μου οι σχέσεις ήταν τόσο μίζερες. Αγάπησα κάποιον, τον πάτερα του παιδιού, όμως αυτό που έζησα μαζί σου δεν συγκρίνεται με τίποτα!».

ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ Αγαπημένη αίσθηση των μαγικών καιρών, των ταξιδιών της Άνοιξης, στη γη της ουτοπίας. Της πρώτης διαδήλωσης που δήλωσα παρών, με σένα, αστέρι ολόφωτο, στη μέση της πλατείας. Ξαναντηχεί το γέλιο σου, που ανθούσε παιδικό, τις νύχτες που πορφύρωνες, το κάτασπρο των τοίχων.

  Δείτε  εδώ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο   Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα  “Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου, όλους που ανταποκριθήκατε στο κάλεσμα μας και βρεθήκατε εδώ σε αυτή την τόσο σημαντική μου στιγμή.”, ξεκίνησε την ομιλία του. “Ιδιαίτερα ευχαριστώ τον αδελφό μου Πέτρο Οικονόμου, που βρήκε χρόνο στο πολύ σφικτό του πρόγραμμα, για να με τιμήσει με την παρουσία του! Σήμερα τα πράγματα θα γίνουν λίγο ανορθόδοξα! Κανονικά θα περιμένατε να πω μερικά λόγια για το βιβλίο που παρουσιάζει ο εκδοτικός μου οίκος. Περί αυτού όμως θα μιλήσουν πολύ καλύτερα οι αγαπητοί φίλοι που μου κάνουν την τιμή να το προλογίσουν. Εγώ θα αναφερθώ στο καινούργιο μυθιστόρημα που ετοιμάζω. Ξέρω παραξενεύεστε με την απόφαση μου αυτή, αλλά πιστέψτε με θα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον  Το έναυσμα για την ιστορία που έχω στα σκαριά μου έδωσε ένα βίντ...

ΑΓΑΠΗ, ΕΙΔΟΣ Σ’ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ Παράξενη κι αλλόκοτη ζωή, στα πρέπει, και στο «λίγο» υπακοή. Ντυμένες οι ψυχές με υποκρισία, στα όνειρα, σκληρή λογοκρισία.

  Δείτε  ΕΔΩ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο  «Και ποια είσαι εσύ κούκλα;;», ρώτησε προκλητικά χωρίς να παίρνει το βλέμμα από το στήθος της. «Η Αρχοντούλα», πρόλαβε και απάντησε η Καλλιόπη. «Οι γονείς της ήταν οικογενειακοί μας φίλοι». «Μάλιστα!», απάντησε αυτός ανάβοντας ένα τσιγάρο που έστριψε με επιμέλεια. Η μυρωδιά του καπνού έφερε αηδία στην Αρχοντούλα, όσο και η συμπεριφορά του. Δεν ήταν η μυρωδιά συνηθισμένου τσιγάρου αυτή. Δεν την αναγνώριζε αλλά κατάλαβε πως και κάτι άλλο περιείχε εκτός από καπνό. «Ωραίες φιλενάδες έχεις ρε μάνα!», χασκογέλασε. «Και γιατί μας την έκρυβες τόσο καιρό;». «Σε παρακαλώ Αντρέα!», προσπάθησε να τον συνετίσει η Καλλιόπη, όμως η Αρχοντούλα τη διέκοψε και πήρε αυτή το λόγο. «Άκου να δεις παλληκάρι μου! Θα μπορούσες να είσαι πιο ευγενικός με ανθρώπους που δεν γνωρίζεις! Μια τυπική επίσκεψη ήρθα να κάνω στη μητέρα σου, μόλις έφτασα στην Αθήνα. Αν ήξερα πως θα συναντήσω ένα αγενές κακομαθημένο πλάσμα, θα το είχα αποφύγει!».  ...

  Δείτε  εδώ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο   Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα “Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου!”, τη διαβεβαίωσε και εκείνη σήκωσε τους ώμους, σαν ένδειξη πως θεωρούσε μάταιο να περιμένει.  Ο Ιάσων δεν το έβαλε κάτω. Θα του μιλούσε ο κόσμος να χαλάσει και ας αποφάσιζε εκείνος τη συνέχεια. Δέκα μόλις λεπτά χρειάστηκε να περιμένει. Ο Αργύρης μπήκε στον προθάλαμο με μια βιαστική καλημέρα και προχώρησε προς το γραφείο του.  “Κύριε Οικονόμου”, τον σταμάτησε. “Πρέπει να με ακούσετε, υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος. “Κλείστε ραντεβού με τη γραμματέα μου”, του απάντησε με ένα απαξιωτικό ύφος.