ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα “Και όχι γιατί είναι η πατρίδα μας. Αντικειμενικά!”, συνέχισε ο Αργύρης, ξεσπώντας σε δυνατά γέλια παρασύροντας και τον Δήμο. Γέλια που κόπηκαν απότομα απ τη μεριά του Αργύρη, όταν το μάτι του έπεσε στο Μίνι Κούπερ με τα φιμέ τζάμια, που ήταν παρκαρισμένο στον δρόμο μπροστά στο λιμάνι. “Συμβαίνει κάτι;”, ρώτησε ο Δήμος καθώς κατέβαιναν τις σκάλες. “Σκοτείνιασες ξαφνικά.”. ”Τίποτα, τίποτα”, απάντησε βιαστικά. “Μου φάνηκε πως είδα κάποιο γνωστό, αλλά μάλλον έκανα λάθος”.  Η πιο μεγάλη έκπληξη όμως ήρθε όταν κατέβηκαν από το πλοίο. Στο μικρό καφενεδάκι του Γιώργου, που πήγαν να πιουν καφέ, βρήκαν τον Πετρή καθισμένο να πίνει τον δικό του! Τους φώναξε και παράγγειλε και για τους δυο. 

Αρχίζουμε τη δημοσίευση της Ομήρου Οδύσσειας  σε απόδοση του πολύ καλού φίλου Θανάση Στούπη. Μια επική προσπάθεια που αξίζει να αναγνωριστεί! ΡΑΨΩΔΙΑ Α! Για τον πολύγνωμο, θεά, τον άντρα πες, που μόλις της Τροίας πήρε το ιερό το κάστρο, ανεμοδάρθη, κι ανθρώπων γνώρισε πολλών τη γνώμη ,και τις πόλεις μα έπαθε πλήθος συμφορές στης θάλασσας τα βάθη, ζητώντας στην πατρίδα τους άβλαβους να γυρίσει τους σύντροφους, μα ούτε κι αυτό μπόρεσε, ας είχε πάθος

Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα “Κανείς δεν έφταιγε για το θάνατό του. Μόνο το κρασί και η κακιά στιγμή. Μια κατολίσθηση από αυτές που συμβαίνουν συχνά στο δρόμο προς τη Χώρα, μια στραβοτιμονιά λόγω της μέθης, και αυτό ήταν”!   “Αυτό ήταν!”, ψιθύρισε σαν αντίλαλος. “Αν ήμουν μαζί του, δεν θα τον άφηνα να οδηγήσει πιωμένος. Εγώ φταίω”!  “Προσπάθησαν πολλοί να τον αποτρέψουν. Δεν άκουγε κανέναν. Το είχε αυτό το κουσούρι ο μακαρίτης. Ξεροκέφαλος Θεοσχωρέστον”!   ”Μπορεί να είχαμε χωρίσει, αλλά δεν παύει να είναι ο άνθρωπος που ζήσαμε μαζί ένα χρόνο. Θα πρέπει να κατέβω για την κηδεία λες”; 

 ΘΑΛΑΣΣΙΝΕΣ ΑΓΑΠΕΣ Καρπίζουν οι αγάπες, στις ξερολιθιές, μικρές νεράιδες κόβουν, φτιάχνουν αρμαθιές. Ο ήλιος τις μεστώνει, και η θάλασσα, στην αγκαλιά τις κλείνει, η Παντάνασσα. Μελτέμια τις δροσίζουν, Αυγουστιάτικα,

Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα “Περίεργο! Πολύ περίεργο”, συλλογίστηκε, “Αν πραγματικά εκείνη την ώρα έγινε ότι έγινε τότε ο τύπος πρέπει να είχε κάποια συμμετοχή!”. Έκανε τη σκέψη μήπως έπρεπε να το αναφέρει στις αρχές. Τι να τους έλεγε όμως; Πως ένας ανάπηρος οδοκαθαριστής, που με το ζόρι έστεκε στα πόδια του, μπορεί να σκότωσε τον καλογυμνασμένο λοχαγό; Και ύστερα, αν αποκαλυπτόταν η συγγένεια, που πίστευε πως είχαν με τον Δημήτρη, δεν θα δημιουργούσε υποψίες και για τη δική του παρουσία εκεί; Η γυναίκα του Δημήτρη ασφαλώς θα κατέθετε για ποιον λόγο πήγε σ΄αυτό το σπίτι ο άντρας της. Η ιστορία του χαμένου θησαυρού, έμπλεκε και τον ίδιο ως άμεσα ενδιαφερόμενο. Τελικά αποφάσισε να

ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΑΝΑΡΙΑ Μάτια, που το φως, δεν το αντέχουνε. Βουρκωμένα, μα όλα τα προσέχουνε. Γκρίζες ιστορίες, πονεμένες, κρύες νύχτες, άδειες, τσακισμένες. Σ’ένοχες στιγμές, πληγές μαζεύουνε,

Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα  Με το φως της μέρας, πυροσβέστες και διασώστες, ανέσυραν με κόπο το παραμορφωμένο πτώμα   του Γρηγόρη. Το ανακριτικό της Τροχαίας, που έκανε τις έρευνες κατέληξε στο συμπέρασμα, πως αιτία του δυστυχήματος ήταν μια κατολίσθηση βράχων από την πλαγιά του βουνού. Αυτό σε συνδυασμό με την μέθη που μαρτυρούσαν οι χωρικοί, ήταν αρκετό, για να γίνει το κακό.   Μόνο η Μαριγώ ήξερε την αλήθεια, αλλά δεν ένιωθε καμιά τύψη, όπως ακριβώς και όταν σκότωσε τον Αριστείδη. Ελεύθερη πια από το φόβο του Γρηγόρη, μπόρεσε να υποδυθεί με απίστευτη ευκολία τη θλιμμένη, όταν επισκέφτηκε το σπίτι του παπά για να