Αναρτήσεις

• Πολύ Ψέμα για μια Αλήθεια: Ένα Καθηλωτικό Διήγημα Μυστηρίου

Εικόνα
Το δωμάτιο μύριζε παλαιό χαρτί, κρύο τσάι και εκείνη την αποπνικτική υγρασία που τρυπώνει στα σπίτια της βόρειας Αγγλίας κάθε φορά που ο καιρός αποφασίζει να πνίξει το τοπίο στην ομίχλη. Ο Άρθουρ Μπλέικ, συνταξιούχος καθηγητής Ιστορίας και ερασιτέχνης συλλέκτης σπάνιων χειρογράφων, κάθισε πίσω από το γραφέιο του. Τα δάχτυλά του, τραχιά από τα χρόνια, χάδευαν το εξώφυλλο ενός δερματόδετου βιβλίου που δεν είχε τίτλο. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Απέναντί του, ο νεαρός δημοσιογράφος Τόμας Ριντ κρατούσε το στυλό του πάνω από το σημειωματάριο, περιμένοντας. Είχε ταξιδέψει έξι ώρες με το τρένο για αυτή τη συνέντευξη. Η φήμη που κυκλοφορούσε στους ακαδημαϊκούς κύκλους ήταν εξωφρενική: ο Μπλέικ είχε στα χέρια του τα πρωτότυπα ημερολόγια ενός χαμένου αξιωματικού από την εποχή του Κριμαϊκού Πολέμου, τα οποία αποδείκνυαν ότι μια ολόκληρη ιστορική μάχη δεν είχε συμβεί ποτέ όπως τη διδάσκονταν στα σχολεία. Ένα Αριστουργηματικό Ψέμα «Θέλετε την αλήθεια, λοιπόν, κύριε Ριντ;» ρώτησε ο Μπλέικ, με τ...

ΤΑ ΦΑΝΑΡΑΚΙΑ (Χρονογράφημα)

Εικόνα
ΤΑ ΦΑΝΑΡΑΚΙΑ (Αστήρ της Τήνου, αρ. 1465-153/ 15-2-1954 και Κυκλαδικόν Φως αρ. 75- Ιαν.1956) Κάθε Τηνιακός που τα μαθητικά του χρόνια τα πέρασε Στην Τήνο, αυτές τις μέρες με τη φαντασία του κάποιο καλάμι θα ξύνει, χρωματιστές κόλες θα κόβει, τσιρίσι θα ετοιμάζει. Είναι οι μέρες που αναστατώνονται οι μαθηταί με την προετοιμασία της λαμπαδηφορίας και μεις οι παλιοί με τις αναμνήσεις μας.

ΣΑΝ ΨΕΜΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ (ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 44η συνέχεια. Η συνεύρεση)

Εικόνα
  Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα “Πάντως σίγουρα θα έχει ξημερώσει!”, είπε την τελευταία λέξη η Ελπίδα, τραβώντας τον από το μπράτσο και στέλνοντας φιλιά στους γονείς της. Βέβαια με κανέναν συμφοιτητή δεν είχαν ραντεβού, αλλά αυτό το ψεματάκι θα έπειθε πιο εύκολα τον πατέρα πως δεν κινδύνευαν από τίποτα. Ούτε και το εστιατόριο ήταν όπως το περιέγραψε. Ένα απλό ταβερνάκι στην Πλάκα με κιθάρες και όμορφη ατμόσφαιρα είχαν επιλέξει γι αυτή την βραδιά. Όλα ήταν υπέροχα. Πως θα μπορούσε να είναι αλλιώς; Ο έρωτας, η μουσική, το κρασί, η γιορτή της αγάπης, συνέθεταν ένα ονειρεμένο σκηνικό. “Κλείσε τα μάτια!”, της είπε στις 12 ακριβώς, όταν οι μουσικοί άρχισαν να τραγουδούν τα κάλαντα. Κράτησε το χέρι της, το φίλησε και ύστερα πέρασε το δαχτυλίδι στο μεσαίο δάχτυλο. “Είναι.. είναι..”, ξεκίνησε βουρκωμ...

Ο άνθρωπος κι η νύχτα (Διήγημα του Χάρη Σακελλαρίου)

Εικόνα
Ο άνθρωπος κι η νύχτα του Χάρη Σακελλαρίου Πάνω στο μισοΰπνι. Την ώρα που οι αμαδρυάδες βγαίνουν απ’ τις σκοτεινές κουφάλες των δέντρων και, πατώντας ανάλαφρα με τις γυμνές πατούσες τους πάνω στο παχύ χόρτο, γλιστρούν κατά τις νεροσυρμές, για να σμίξουν με τις νεράιδες των βαθύλαλων άντρων και τ’ άλλα τραγόμορφα πνεύματα του λόγγου, κάτι σάλεψε στο τζάμι του παραθυριού μου. Θα  μπορούσε ίσως και να μην το προσέξω και να συνεχίσω το γλυκό μου βύθισμα. Μα τα παραθυρόφυλλα άνοιξαν, σαν κάποιος να τάσπρωξε ελαφρά απ’ έξω. Και, σα να καραδοκούσε τη στιγμή, όρμησε σύγκαιρα μες στην κάμαρη μου η δυνατά μυρουδιά του θυμαριού και του σμύρτου της εξοχής.

ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΠΛΗΓΕΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ (48η συνέχεια, Η εξομολόγηση)

Εικόνα
Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα “Φεύγεις! Τώρα, που σε χρειάζομαι πιο πολύ από ποτέ! Δεν μπορεί να το λες σοβαρά”!   “Πιο σοβαρά δεν γίνεται. Εδώ δεν έχω πια μέλλον. Εσύ με τη μικρή σύνταξη που θα σου βγάλουν, τις κότες, το περιβόλι, και τα λεφτά που θα βγάλεις πουλώντας τα ζώα, θα τα καταφέρεις. Εγώ πρέπει να δουλέψω. Να βρω το δρόμο μου”!   “Δεν με λυπάσαι καθόλου! Ακόμη και δίκιο να έχεις, γιατί τόσο φούρια να φύγεις αμέσως”;   Με το ζόρι κρατήθηκε η Μαριγώ μην της απαντήσει. Αυτά που θα της έλεγε σίγουρα θα την τσάκιζαν ακόμα περισσότερο, όμως δεν της έφτανε! Η τιμωρία της μάνας έπρεπε να είναι τόσο δυνατή, όσο και ο πόνος που της προκάλεσε. Το σατανικό της σχέδιο θα έφτανε ως το τέλος, και τότε θα είχε πάρει την εκδίκηση της. Από όλους! Θεό και ανθρώπους!...

Θα μείνω στο φεγγάρι σήμερα (Διήγημα)

Εικόνα
Θα μείνω στο φεγγάρι σήμερα. Είναι μια βιαστική απόφαση αλλά από εκείνες που βγαίνουν, πάντα, σωστές. Θα πάρω ένα μπουκάλι με τα όνειρά μου και ένα πακέτο ιδέες.  Θα βάλω στοίχημα με την υπέρτατη δύναμη. Ποιο από τα δυο θα καταναλωθεί πιο γρήγορα. Τα όνειρα είναι πολλά. Είναι θολά πολλές φορές και τρέχουν για να δώσουν τη θέση τους στο επόμενο, το οποίο περιμένει με ανυπομονησία να προβάλει το περιεχόμενό του. Οι ιδέες είναι καπνιστές. Όπως έρχονται, έτσι και φεύγουν. Διεισδύουν, νιώθεις, στα άδυτα του μυαλού σου και χάνονται σαν ένα ελαφρύ ανοιξιάτικο αεράκι.

ΣΑΝ ΨΕΜΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ (ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 43η συνέχεια. Ο κρυμμένος θησαυρός)

Εικόνα
Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Το πρωί της επόμενης Κυριακής επισκέφτηκε την σπηλιά. Με απογοήτευση είδε πως ο γύρω χώρος      φυλασσόταν καθώς γίνονταν εργασίες του υπουργείου Άμυνας. Χρησιμοποιώντας την ιδιότητα του, κατάφερε τελικά να μπει και να ρίξει μια ματιά. Μέτρησε προσεκτικά 80 βήματα και έσκυψε να δει  Τίποτα δεν μαρτυρούσε πως κρύβεται κάτι εκεί. Άλλωστε τα χρόνια που είχαν περάσει ήταν πολλά και θα είχαν καλύψει την όποια αναστάτωση. Επανέλαβε την ίδια διαδικασία υπολογίζοντας περίπου τα 80 μέτρα. Ίδια αποτελέσματα. Αν δεν έσκαβε δεν μπορούσε να σιγουρευτεί. Πως να σκάψει όμως με τόσους φύλακες ολόγυρα.

ΜΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΤΙ ΟΝΕΙΡΑ

Εικόνα
ΜΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΤΙ ΟΝΕΙΡΑ Ξόρκισα τις αγάπες, τις χαμένες, ισόβια να μείνουν, φυλακή. Εκεί να ζήσουν, καταδικασμένες, στης λησμονιάς, το σκοτεινό κελί. Στέγνωσα και το τελευταίο δάκρυ,

πλεγμα