ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Η μεγάλη ημέρα που περίμενε δυο χρόνια τώρα η Καλλιόπη, θα ξημέρωνε σε λίγες ώρες. Το όνειρο των τελευταίων ετών θα έπαιρνε σάρκα και οστά. Μετά από εικοσιτέσσερις μήνες δοκιμαστικής παραμονής στο μοναστήρι του Ελικώνα, το πρωί θα γινόταν η κουρά της. Η μικρή Καλλιόπη θα γινόταν η μεγαλόσχημη μοναχή Ιουλίτη! Αυτό το όνομα είχε διαλέξει η ηγουμένη της μονής, που θα ήταν η ανάδοχος της. Είχε μεγάλη ευλάβεια στην συγκεκριμένη μάρτυρα της εκκλησίας, και επιθυμούσε η προστατευόμενη της να φέρει το άγιο όνομα της. 

 ΤΡΟΧΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ Σε μια χιλιάρα μηχανή, καβάλα τα όνειρα σου. Τραβάς στην παραλιακή, ν’ ανοίξεις τα φτερά σου. Σε σκοτεινά υπόγεια, γυρεύεις ψευδαισθήσεις.

Δείτε  εδώ   τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα  «Θύμιο με φωνάζανε παλιά, όμως τώρα όλοι με ξέρουν σαν Ήφαιστο. Μη ρωτήσεις γιατί, ένας θεοπάλαβος γέρος μου το κόλλησε κι από τότε έμεινε!». «Οικογένεια δεν έχεις;», Ο άστεγος προσπάθησε να χαμογελάσει και πάλι αλλά αυτή τη φορά δεν τα κατάφερε. «Είχα κάποτε και οικογένεια και δουλειά. Καλή μάλιστα! Ήμουνα επιστάτης στα χτήματα ενός λεφτά. Όχι πως είχε ανάγκη από τα ζαρζαβατικά και τα φρούτα που έβγαζε. Για να τρώνε πιο υγιεινά έλεγε. Ζούσαμε με τη γυναίκα μου σε ένα μικρό σπιτάκι, αποθήκη πες καλύτερα, όμως δεν είχαμε παράπονο. Και καλά τρώγαμε και καλά πληρωνόμουνα. Την κόρη μου την είχε υπηρέτρια στο σπίτι του, και έτσι μια χαρά βολευόμαστε. Μέχρι που έγινε το κακό», κατέληξε και τα μάτια του σκοτείνιασαν..

Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Η προκήρυξη ήταν ολιγόλογη και το κείμενο αποτελούνταν από ένα κολάζ λέξεων από εφημερίδες. Την υπέγραφαν ως: “Αδέκαστοι τιμωροί”, και με περίεργους συνειρμούς κατηγορούσαν το θύμα και τον αδελφό του για δωροδοκίες πολιτικών και υπόγειες διαδρομές με ξένα κέντρα αποφάσεων.  Εκ πρώτης όψεως δεν θύμιζε σε τίποτα την προκήρυξη της “17 Νοέμβρη”. Που έδειχνε αν μη τι άλλο καλή γνώση του στόχου της, και η ανάλυση της έπειθε, τουλάχιστον όσους ήθελαν να πειστούν! Το πρωτόλειο κείμενο της πρωτοεμφανιζόμενης οργάνωσης, δεν είχε τίποτα τέτοιο.  Παρόλα αυτά οι αρχές δεν αμφέβαλαν πως πρόκειται για νεόκοπους τρομοκράτες. Ερασιτέχνες μεν, πολύ επικίνδυνους δε! Γι αυτό τον λόγο έβαλαν προσωπική φρουρά στη γυναίκα του θύματος και στον αδελφό του.

ΖΗΛΕΨΕΣ ΤΟΥΣ ΑΕΤΟΥΣ Στ’ άδειο σπίτι, μόνος μου, μένω, να μετρώ την απουσία σου. Μίκρυνε ο κόσμος μου, μάταια ζητώ, την παρουσία σου. Με τα μάτια μου, θολά, τη φωνή, που μου’ λειψε, φαντάζομαι,

 Η Όλγα ανακάθισε στο διπλό κρεβάτι και κοίταξε τρυφερά προς το μέρος του Πέτρου. Ανήμερα Χριστούγεννα, έξι η ώρα το πρωί και οι καμπάνες όλων των εκκλησιών καλούσαν τους πιστούς να συμμετέχουν στη χαρά της ενανθρωπήσεως του Θεού και Λόγου.  Μάτι δεν είχαν κλείσει όλη νύχτα. Πράγματα φοβερά είχαν συμβεί τον τελευταίο καιρό από τότε που αποφάσισαν να συγκατοικήσουν. Μέσα το σπίτι ήταν κρύο και πένθιμο με φαντάσματα στους τοίχους, έπιπλα είχαν ξηλωθεί, τα εικονίσματα τα είχε κατεβάσει γιατί τους κοίταζαν άγρια και αυτό ενοχλούσε τον Πέτρο στην δουλειά

Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα ” Όχι τώρα”, ίσως αύριο, να τα συζητήσουμε”, απάντησε άτονα και ξανάσβησε το φως. Τελικά κατάφερε να κοιμηθεί μόλις τρεις ώρες, με έναν ύπνο γεμάτο εφιάλτες. Η ώρα ήταν ακόμα πέντε και ο Ερρίκος κοιμόταν μακάρια. Έψαξε στα σκοτεινά τα παπούτσια της, για να μην τον ενοχλήσει και βγήκε αθόρυβα. Στο σαλόνι δεν υπήρχε κανείς άλλος, εκτός από τον νυσταγμένο υπάλληλο στη ρεσεψιόν. Ήθελε απεγνωσμένα έναν καφέ, αλλά όσο κι αν η λέξη είναι διεθνής, όλα τα υπόλοιπα που έπρεπε να πει, δεν είχε ιδέα πως θα τα έλεγε. Τελικά πάλι ο Ερρίκος έσωσε την κατάσταση. Ανήσυχος και αγουροξυπνημένος κατάλαβε πως θα την έβρισκε κάτω. “Πάμε”, της είπε επιτακτικά. “Κάπου θα βρούμε έναν εσπρέσο σ...