ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

  Δείτε  εδώ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο   Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Η αναπάντεχη πρόταση έγινε δεκτή από την οικογένεια με ανάμικτα συναισθήματα. Οι περισσότεροι ήταν θετικοί σε μια τέτοια προοπτική. Κυρίως η Υπαπαντή και η Αναστασία. Ο Γιώργος και τα ανίψια δεν εξέφρασαν άποψη, αλλά δεν έβλεπαν με κακό μάτι αυτό το ενδεχόμενο. Μόνο ο Αργύρης, ο Κωσταντής και η Φροσούλα είχαν τις αντιρρήσεις τους. Οι δυό τους από προαίσθημα και ο Αργύρης από τις φρικτές εμπειρίες με τον αδελφό του. Προσπάθησε να τους προειδοποιήσει πως τίποτα δεν μπορεί να είναι όπως φαίνεται, και πως κάποιο σατανικό υστερόβουλο σχέδιο υπήρχε στο μυαλό του Πετρή. 

Μόλις είχα ανοίξει τα βλέφαρά μου εκείνο το πρωί και μια εκπληκτική, πρωτόγνωρη γαλήνη διέχεε όλες μου τις αισθήσεις.  Μια βεβαιότητα πληρότητας ενυπήρχε στο είναι μου κι αναζωογονημένος φανερά, έμεινα ακίνητος στην ίδια θέση που ήμουν προτού ξυπνήσω. Τα μάτια μου κοίταγαν το λευκό χρώμα του ταβανιού και τα όνειρα, που είχα δει το βράδυ που πέρασε, άρχισαν να ξετυλίγονται ένα ένα στο μνημονικό μου. Ένας αέρας, ανεξήγητης ευχαρίστησης, πέρασε ανάλαφρα από κάθε ίνα του οριζοντιωμένου μου κορμιού. Σκέφτηκα πως ένας

Δείτε  ΕΔΩ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο  Ο Αντώνης εξήγησε βιαστικά το λόγο της επίσκεψης του και πήρε τη διαβεβαίωση ότι θα έκαναν εισαγωγή τη μητέρα του στην επόμενη εφημερία. «Μόνο να μου το ξαναθυμίσεις», του υπενθύμισε. «Με τόσα στο κεφάλι μου υπάρχει φόβος να το ξεχάσω!».  Αποχαιρετίστηκαν με μια θερμή χειραψία και ο Αντώνης πήγε προς το ασανσέρ, ενώ ο Μάνος έφυγε για κάποιο δωμάτιο που η προϊσταμένη τον ειδοποίησε για πρόβλημα με μια ασθενή. Ξαφνικά ο Αντώνης θυμήθηκε την καρφίτσα που βρήκαν στο σπίτι της Αρχοντούλας. Από τότε την είχε ο ίδιος και αυτό δεν το θεωρούσε σωστό, για ένα αντικείμενο μεγάλης αξίας που δεν του ανήκε. Έκανε να γυρίσει πίσω να το συζητήσει με τον Μάνο, όμως εκείνη τη στιγμή το ασανσέρ σταμάτησε στον όροφο. «Δε βαριέσαι», σκέφτηκε. «Σε δυο τρεις μέρες θα τον ξαναδώ και θα τα πούμε». 

 ΣΗΚΩ ΨΥΧΗ ΜΟΥ Υπέγραψα τυφλά, λευκή επιταγή, ψυχή ενέχυρο, σ’επίγεια τελώνια. Δυό μέτρα χώμα, εξαγόρασα στη γη, κι αυτό μου είπανε, μόνο για τρία χρόνια. Ποντάρισα άστοχα, όνειρα και ζωή,

Δείτε  εδώ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο   Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Δυο μέρες μετά όλα ήταν έτοιμα για τη μεταφορά της σορού του Νικολή στην Τήνο. Όλα τα κανόνισε ο Πετρής ακόμα και την αγορά τάφου στο νεκροταφείο της πόλης, αν και η Υπαπαντή ήθελε να ταφεί στο χωριό. Η Αναστασία την έπεισε πως έτσι ήταν καλύτερα μιας και δεν είχε με τίποτα σκοπό να την αφήσει μονάχη και θα την έπαιρνε κοντά της στη χώρα. Τη σορό συνόδεψε η οικογένεια του Αργύρη, γιατί ο Πετρής θα κατέβαινε με ελικόπτερο αφού είχε ένα ραντεβού που δεν έπαιρνε αναβολή. Δικαιολογία ασφαλώς, που δεν έπεισε κανέναν! Προτιμότερη από όλους αυτή η εξέλιξη. Όσο μακρύτερα μεταξύ τους τόσο το καλύτερο! Το ελικόπτερο έφτασε στις πέντε παρά τέταρτο το απόγευμα και ο Πετρής με τη συνοδεία του Κοσμά έφυγαν για τον Ναό της Παναγίας με νοικιασμένο τζιπ. 

 ΘΕΛΩ Θέλω, κάποιες νύχτες να φωνάξω, μ'ένα αχ, να σπάσω τη σιωπή. Τη ζωή στα μάτια να κοιτάξω, και να κοκκινήσει, από ντροπή. Θέλω, να σταθώ μπρος τον καθρέφτη,

Δείτε  ΕΔΩ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο  Τα αφεντικά της προσπάθησαν να την μεταπείσουν με κάθε τρόπο. Είχαν αγαπήσει και την ίδια και την κορούλα της, και άλλωστε ήταν τόσο ευχαριστημένες από τη δουλειά της. Όμως η απόφαση της ήταν αμετάκλητη. Θα έπεφτε στα βαθιά και όπου ήθελε ας βγει! Πρώτα όμως έπρεπε να επισκεφτεί την ξαδέλφη της αφεντικίνας. Επιτέλους ήλθε η ώρα να μάθει τα μυστικά που κρύβει αυτή η γυναίκα, και τώρα δεν υπήρχε το εμπόδιο της μητέρας.  ___________      ΑΘΗΝΑ1975