Αναρτήσεις

• Πολύ Ψέμα για μια Αλήθεια: Ένα Καθηλωτικό Διήγημα Μυστηρίου

Εικόνα
Το δωμάτιο μύριζε παλαιό χαρτί, κρύο τσάι και εκείνη την αποπνικτική υγρασία που τρυπώνει στα σπίτια της βόρειας Αγγλίας κάθε φορά που ο καιρός αποφασίζει να πνίξει το τοπίο στην ομίχλη. Ο Άρθουρ Μπλέικ, συνταξιούχος καθηγητής Ιστορίας και ερασιτέχνης συλλέκτης σπάνιων χειρογράφων, κάθισε πίσω από το γραφέιο του. Τα δάχτυλά του, τραχιά από τα χρόνια, χάδευαν το εξώφυλλο ενός δερματόδετου βιβλίου που δεν είχε τίτλο. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Απέναντί του, ο νεαρός δημοσιογράφος Τόμας Ριντ κρατούσε το στυλό του πάνω από το σημειωματάριο, περιμένοντας. Είχε ταξιδέψει έξι ώρες με το τρένο για αυτή τη συνέντευξη. Η φήμη που κυκλοφορούσε στους ακαδημαϊκούς κύκλους ήταν εξωφρενική: ο Μπλέικ είχε στα χέρια του τα πρωτότυπα ημερολόγια ενός χαμένου αξιωματικού από την εποχή του Κριμαϊκού Πολέμου, τα οποία αποδείκνυαν ότι μια ολόκληρη ιστορική μάχη δεν είχε συμβεί ποτέ όπως τη διδάσκονταν στα σχολεία. Ένα Αριστουργηματικό Ψέμα «Θέλετε την αλήθεια, λοιπόν, κύριε Ριντ;» ρώτησε ο Μπλέικ, με τ...

Η ΑΡΧΟΝΤΟΥΛΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ 76η συνέχεια. (Η εξομολόγηση της "Αθανασίας")

Εικόνα
Δείτε  ΕΔΩ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο Ο Αντώνης αντίθετα πλησίασε κοντά στο κεφάλι της. Την κοιτούσε ανέκφραστος σαν να έβλεπε μια ξένη, όπως πραγματικά την ένιωθε. Η Αθανασία άνοιξε τα μάτια αποφεύγοντας να κοιτάξει προς το μέρος τους.  “Τελείωσαν όλα λοιπόν!”, ψιθύρισε ξέπνοα. “Κάποτε όλα τελειώνουν!”. Ο Αντώνης οργίστηκε με αυτά τα λόγια. Αυτό μόνο βρήκε να πει για την καταστροφή που προκάλεσε στους ανθρώπους που την αγάπησαν; Ούτε ένα έστω τυπικό συγγνώμη; “Γιατί;”, ακούστηκε η γεμάτη παράπονο φωνή του Θεόδωρου.

Η ΑΡΧΟΝΤΟΥΛΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ 75η συνέχεια. (Η τρομερή αποκάλυψη)

Εικόνα
Δείτε  ΕΔΩ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο  “Αρχοντία Ροδά”, απάντησε και ο Αντώνης αισθάνθηκε την ανάγκη να κάτσει στην καρέκλα για να μην σωριαστεί. Οι παλμοί της καρδιάς του ανέβηκαν επικίνδυνα και ζήτησε από τη Μυρτώ ένα ποτήρι νερό. “Αν δεν αισθάνεστε καλά να καλέσουμε ασθενοφόρο!” είπε ο δεύτερος αστυφύλακας. “Όχι καλά είμαι”, του απάντησε. “Μια ξαφνική ζάλη μόνο που πέρασε πια.”. “Τότε εμείς να φεύγουμε. Σε ποιο νοσοκομείο είναι η μητέρα σας;”. “Στον Ευαγγελισμό”, απάντησε ξέπνοα και οι αστυφύλακες έφυγαν για να τελειώσουν αυτό που είχαν αναλάβει.  

Ο μαυραγορίτης (Χρονογράφημα)

Εικόνα
Βρήκαν έδαφος κάποιοι στα χρόνια της Κατοχής και πλούτισαν. Φυσικά εννοώ τους μαυραγορίτες...κάθε γειτονιά θα είχε και τον δικό της κρυφό ή φανερό με μικρό ή μεγάλο τζίρο. Η έλλειψη τροφίμων πολύ μεγάλη ... Από την επαρχία ήταν εξαιρετικά δύσκολος ο ανεφοδιασμός για πολλούς λόγους....ανύπαρκτα τα μεταφορικά μέσα...μειωμένη παραγωγή αγροτικών προϊόντων....

Η ΑΡΧΟΝΤΟΥΛΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ 74η συνέχεια. (Αρχή του τέλους)

Εικόνα
Δείτε  ΕΔΩ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο  “Τους γονείς σου τους θυμάσαι καθόλου;”. Η ερώτηση ήρθε την κατάλληλη στιγμή, αν και έμοιαζε άσχετη. Ένα όνομα που εντελώς ξαφνικά της ήρθε στο μυαλό το προηγούμενο βράδυ και της έφερε αισθήματα νοσταλγίας, θα μπορούσε να είναι της μητέρας της. “Δεν είμαι σίγουρη, όμως ένα όνομα μου δημιουργεί ευχάριστα συναισθήματα. Σοφία είναι αλλά περισσότερες εικόνες δεν μου έρχονται.”. Ήταν μια αρχή και ο ανθυπαστυνόμος είχε μια εξαιρετική ιδέα. Υπήρχε η ημερομηνία γέννησης της Αρχοντούλας και το όνομα της μητέρας της, αν βέβαια ήταν πραγματικά αυτό. Με αρκετό ψάξιμο στα ληξιαρχεία της Αθήνας και του Πειραιά, ίσως στεκόντουσαν τυχεροί και ανακάλυπταν την αλήθεια.

Αγώνας για την επιβίωση (Χρονογράφημα)

Εικόνα
"Φύγε και πήγαινε στην Αθήνα να σωθείς να γίνεις άνθρωπος..." Έλεγαν στους νέους της επαρχίας οι μεγαλύτεροι εκείνα τα χρόνια. Δύσκολες οι καταστάσεις μετά τον πόλεμο...πώς να ζήσουν με ένα χωραφάκι. "Άντε να βρείς τον θείο και αυτός θα σε βοηθήσει..." Και πήγαινε...και έφθανε στην Πρωτεύουσα ....

Η ΑΡΧΟΝΤΟΥΛΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ 73η συνέχεια. (Το μυστήριο της ταυτότητας)

Εικόνα
Δείτε  ΕΔΩ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο  “Να σε χαρώ γιε μου! Ποτέ δεν έχω κάνει κακό σε κανένα! Μονάχη μου έζησα όλα τα χρόνια με ένα άρρωστο παιδί να φροντίζω! Δεν έχω ιδέα για αυτά που μου λες!”. Πήρε μια κόλα αναφοράς ο ανθυπαστυνόμος και άρχισε να συντάσσει το διαβιβαστικό για τον ανακριτή, όταν κτύπησε η πόρτα και μπήκε ένας αστυφύλακας της σήμανσης. Χαιρέτησε στρατιωτικά και άφησε στο γραφείο ένα έγγραφο με την ένδειξη επείγον.  “Κάτι περίεργο συμβαίνει ανθυπαστυνόμε!”, τον ενημέρωσε. “Τα αποτυπώματα της κατηγορούμενης δεν συμπίπτουν με αυτά της ταυτότητας!”.

Αναμνήσεις απ την Κοκκινιά (Χρονογράφημα)

Εικόνα
Έπρεπε να επισκεφθούμε το σπίτι του συγγενή στην Κοκκινιά.... "Ντροπής πράγματα" έλεγε ο παππούς "θα μας συζητάνε".... Εύκολο ήταν ; Ξεκίνα από τον Βούθουλα για Κοκκινιά με σημάδια και διηγήσεις για να βρείς το σπίτι έχοντας μεσάνυχτα από Πειραιά και περίχωρα. Κατάκοποι επιτέλους φθάναμε από λεωφορείο σε

πλεγμα