Αναρτήσεις

• Πολύ Ψέμα για μια Αλήθεια: Ένα Καθηλωτικό Διήγημα Μυστηρίου

Εικόνα
Το δωμάτιο μύριζε παλαιό χαρτί, κρύο τσάι και εκείνη την αποπνικτική υγρασία που τρυπώνει στα σπίτια της βόρειας Αγγλίας κάθε φορά που ο καιρός αποφασίζει να πνίξει το τοπίο στην ομίχλη. Ο Άρθουρ Μπλέικ, συνταξιούχος καθηγητής Ιστορίας και ερασιτέχνης συλλέκτης σπάνιων χειρογράφων, κάθισε πίσω από το γραφέιο του. Τα δάχτυλά του, τραχιά από τα χρόνια, χάδευαν το εξώφυλλο ενός δερματόδετου βιβλίου που δεν είχε τίτλο. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Απέναντί του, ο νεαρός δημοσιογράφος Τόμας Ριντ κρατούσε το στυλό του πάνω από το σημειωματάριο, περιμένοντας. Είχε ταξιδέψει έξι ώρες με το τρένο για αυτή τη συνέντευξη. Η φήμη που κυκλοφορούσε στους ακαδημαϊκούς κύκλους ήταν εξωφρενική: ο Μπλέικ είχε στα χέρια του τα πρωτότυπα ημερολόγια ενός χαμένου αξιωματικού από την εποχή του Κριμαϊκού Πολέμου, τα οποία αποδείκνυαν ότι μια ολόκληρη ιστορική μάχη δεν είχε συμβεί ποτέ όπως τη διδάσκονταν στα σχολεία. Ένα Αριστουργηματικό Ψέμα «Θέλετε την αλήθεια, λοιπόν, κύριε Ριντ;» ρώτησε ο Μπλέικ, με τ...

Χαίρε ναών αγιασμένων θυμίαμα, χαίρε θνητών και Αγγέλων μειδίαμα.

Εικόνα
 Χαίρε  η τα πελάγη  των λυγμών δεξαμένη, χαίρε της θεραπείας των βροτών δεομένη. Χαίρε των ουρανίων σφαιρών το ανάκρουσμα, χαίρε των θαλασσίων φλεβών το κρυφάκουσμα. Χαίρε των πορφυρών οριζόντων η όραση, χαίρε σχεδίου Θεϊκού η ενόραση. Χαίρε η της νεφέλης την δρόσο ποτίζουσα, χαίρε των σκοτισμένων τον δρόμο φωτίζουσα.

Ο Μυστήριος κος Απόστολος (Διήγημα)

Εικόνα
Ήταν μέρες τώρα που σύχναζα στο καφενείο του Μπάμπη.  Μικρός χώρος, περιποιημένος, με λίγα τραπέζια και εκλεκτές παρέες. Εδώ μαζεύονταν καθημερινά θαμώνες, αναζητώντας διέξοδο απ’ την πολύβουη Αθήνα. Δίπλα στον πεζόδρομο του στενού Έρευνας, όπως είχε καθιερωθεί να λέγεται, μέσα στα πεύκα και την ησυχία της γειτονιάς, όλους τους μήνες του χρόνου, το μαγαζί του Μπάμπη έμενε ανοικτό για τους λάτρεις του. Ιδίως τους μήνες της άνοιξης και του θέρους, εξίταρε τους ανθρώπους αναζητητές χώρων γαλήνης κι εναρμόνισης με τη φύση. Το στέκι μου, πλέον, ήταν απ’ τα ελάχιστα καφενεία, στα οποία μπορούσα να

Πείνα και των γονέων! (Χρονογράφημα)

Εικόνα
Άντε να του πάρεις την κατσαρόλα από το χέρι....μπόμπιρας στην Αθήνα του ΄50. Τον καταλαβαίνω απόλυτα τον συνάδελφο.... Από φαγητό δεν πετούσες τίποτα....ούτε ψίχουλο...το γυάλιζες το πιάτο. Η κατσαρόλα θα είχε υπολείμματα φαγητού και την πήρε...να την γυαλίσει. Όσο για το ψωμί έτρωγες και την τελευταία μπουκιά...

Το χρήμα λέει να΄χαμε (Χρονοράφημα)

Εικόνα
 Στην Σοφοκλέους...στην Αριστείδου στο Κέντρο της Αθήνας όταν υπήρχε ακόμα εκεί ο Ναός του Χρήματος..... Οι χρηματιστές είχαν τα γραφεία τους στην περιοχή και έκαναν χρυσές δουλειές ... Η χρυσή λίρα είχε σουξέ....ο πατέρας ήθελε να παντρέψει την κόρη του και έδινε προίκα ... "....γαμπρέ μαζί με το σπιτάκι σας δίνω και 100 λίρες για να αρχίσετε την ζωή σας..."

Στα σχολεία του τότε (Χρονογράφημα)

Εικόνα
 Δεν ήταν και εύκολα τα μαθητικά χρόνια κάποτε... Αυτές οι ψιλές οι δασείες οι περισπωμένες και πού να τις βάλεις και να σε στενεύει και η μπλέ σχολική ποδιά και το γιακαδάκι το άσπρο. Και η καλή δασκάλα πόσο υπομονή να είχε η μαύρη που τα έλεγε και τα ξαναέλεγε και πρίν φτάσεις στο σπίτι τα είχες ξεχάσει. Άλλο δράμα εκεί....ποιός να σε βοηθήσει;

Μπανάκι απ τα παλιά (Χρονογράφημα)

Εικόνα
 Εκείνα τα χρόνια όσοι έμεναν στις γειτονιές της Αθήνας το καλοκαιράκικαι όταν ανέβαινε το θερμόμετρο το έκαναν το μπανάκι τους. Πώς πήγαιναν; Το Ι.Χ. ήταν άπιαστο όνειρο...ούτε ο γείτονας δεν είχε άρα δεν σε ένοιαζε. Λεωφορείο ο πόθος και κρεμασμένοι στο χερούλι.... Υπήρχαν όμως κι άλλοι τρόποι....

Τα μεροκάματα του τρόμου (Χρονογράφημα)

Εικόνα
Μετά τον εμφύλιο η πορνεία στην Αθήνα καλά κρατεί. Προκειμένου να ελέγξουν τα αφροδίσια νοσήματα οι Αρχές μετά από έξωθεν συμβουλές-εντολές κλείνουν τα "σπίτια". Οι ιερόδουλες βγαίνουν στον δρόμο στο καλντερίμι έπρεπε να ζήσουν. Χειρότερα ανεξέλεγκτη η κατάσταση και το "επάγγελμα" του αγαπητικού ανθεί. Νταβατζή τον έλεγαν και ήταν αδίστακτος.

πλεγμα