ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Δείτε εδώ τα προηγούμενα Η Ρηνιώ μόνη, κατάμονη πήρε το δρόμο για τη δημοσιά. Πίσω της ξανάρχισε το ανάθεμα . Η παπαδιά μακρυά από το πλήθος, κρυμμένη σε μια γωνιά,παρακολουθούσε βουρκωμένη τη σκηνή. Έβλεπε με πόνο το παιδί της ντροπιασμένο, να σέρνει βαρύ το βήμα του προς το άγνωστο, φορτωμένο της κατάρες ολόκληρης της μικρής κοινωνίας. Η καρδιά της μάτωσε να τη βλέπει σε αυτή την κατάσταση. Ήθελε να τρέξει κοντά της. Να την αγκαλιάσει, να

  Σκεφτήκαμε πως θα είχε ενδιαφέρον να επαναλάβουμε το πείραμα που έγινε πριν χρόνια με το μυθιστόρημα των τεσσάρων. Το Μυθιστόρημα των Τεσσάρων είναι ένα μυθιστόρημα που γράφτηκε το 1958 από τέσσερις εκπροσώπους της Γενιάς του ’30, τους Άγγελο Τερζάκη, Στρατή Μυριβήλη, Ηλία Βενέζη και Μ. Καραγάτση. Κάνουμε λοιπόν την αρχή και καλούμε όποιον-α ενδιαφέρεται να συνεχίσει. Η μόνη προϋπόθεση η κάθε συνέχεια να μην ξεπερνά τις 600 λέξεις.

Δείτε εδώ τα προηγούμενα Από καιρό τον βασάνιζε κι αυτόν το εφηβικό σκίρτημα και το πρώτο του ερέθισμα ήταν η αδελφή του. Δεν υπήρχαν εξάλλου και πολλές άλλες ευκαιρίες στον περιορισμένο χώρο που ζούσαν.   “Κι ο Πετρής τι έκανε;”, ρώτησε δήθεν αδιάφορα.   ”Πρέπει να του άρεσε κι αυτουνού”, απάντησε μετά από μικρό δισταγμό ο Αργύρης. “Σαν τρελός έφυγε από το σπίτι.”.   Σκοτείνιασαν τα μάτια του Δήμου.   “Μόνο κακό θα θέλει να της κάνει!”, φώναξε

Δείτε εδώ τα προηγούμενα Απ’ αυτόν γνώρισε και τη Δήμητρα. Απόφοιτη του τμήματος πολιτικών μηχανικών του Μετσόβειου, τότε που ταλαντευόταν ανάμεσα στο να βγει στην ελεύθερη αγορά ή να χρησιμοποιήσει τα «κονέ» της για μια θέση στο δημόσιο!. Μόνη στην Αθήνα και πρόσφατα χωρισμένη από ένα μακροχρόνιο δεσμό! Ευάλωτη όπως ήταν, δεν άργησε να υποκύψει στη γοητεία του! Άναψε τσιγάρο. Μπούκωσε κι άρχισε να βήχει σα γάιδαρος!

Οι τελευταίες σταγόνες της ξαφνικής καλοκαιριάτικης μπόρας, θύμιζαν έντονα τους στερνούς σπασμούς, μιάς βίαιης εκσπερμάτωσης. Ήρεμες, γαλήνιες, χαλαρωτικές, μα και μ’ αυτή  την αίσθηση κενού, που πάντα ακολουθεί το τέλος του οργασμού! «Το πιο άχρηστο πράγμα στο κόσμο είναι η ομπρέλα», σκέφτηκε ο Τζόρνταν, « ποτέ δεν την έχεις όταν τη χρειάζεσαι, κι όταν την κουβαλάς σα μαλάκας, ποτέ δε βρέχει»! Τζόρνταν, Ιορδάνης δηλαδή. Το Τζόρνταν του το κόλλησαν στο γυμνάσιο στην Κοκκινιά, και

Δείτε εδώ τα προηγούμενα “ Ναι κυρά μου”, την ενθάρρυνε, Δεν πάει σχολείο φέτος. Άξια είναι, συντρέχτρα, θα τα καταφέρει! Κι ύστερα ο μπαρμπα Λουκάς τον έχει τον τρόπο του, δεν θα την αφήσει έτσι”!   “Αυτό να μην το ξαναπείς”, τον αποπήρε οργισμένη, “αν είναι να βοηθήσουμε δεν θα το κάνουμε για τους παράδες! Μόνο να δούμε τι θα πει κι ο κακορίζικος ο άντρας μου”.   “Αυτό άστο πάνω μου! Ξέρω και τον κουμαντάρω εγώ. Λοιπόν; Σύμφωνοι”;   “Σύμφωνοι Μανόλη! Σύρε να το πεις του Λουκά, να

 Ξύπνησε με μιαν ανεξήγητη ταραχή. Άνοιξε τα μάτια. Όχι πως υπήρξε διαφορά από πριν καθώς ήταν εκ γενετής τυφλός. Σηκώθηκε αργά και έκανε αρκετή ώρα μέχρι να βρει και να φορέσει τις παντόφλες του. Μέσα στο σπίτι δεν είχε πρόβλημα. Όλα του ήταν γνωστά τόσα χρόνια τώρα. Όσο ζούσε η μάνα, όλα ήταν πιο εύκολα! Τον φρόντιζε, ψώνιζε, μαγείρευε, έπλενε.