ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

  Δείτε εδώ τα προηγούμενα Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Πήρε με αργά βήματα το δρόμο για τον Πύργο. Ήθελε να αγοράσει τσιγάρα και στο χωριό το απέφευγε, πόσο μάλλον που θα έδινε ολόκληρο πενηντάρικο. Ένα από τα τρία που άρπαξε του Κωσταντή. Πάντως δεν ανησυχούσε ιδιαίτερα, γιατί ο πατέρας πολύ σπάνια ανέβαινε στον Πύργο, και πάντα ο ίδιος του αγόραζε τσιγάρα. Ο Κωσταντής αναστατωμένος μετρούσε και ξαναμετρούσε τα λεφτά στο πορτοφόλι του. Του έλειπαν

Δείτε εδώ τα προηγούμενα Του τα διηγήθηκε όλα ο Μανόλης με κάθε λεπτομέρεια.   “Κύριε ελέησον”, μουρμούρισε,””Μήτε παπάς μήτε άγγελος γλυτώνει από τα χαστούκια της μοίρας”! Ύστερα γύρισε η κουβέντα στα καθημερινά τους. Τις δουλειές, τα ζώα. Τέλος έριξε ο Μανόλης το θέμα που τον έκαιγε.  “Η κυρά Φωτεινή, δεν τη βγάζει”, του είπε , Μέρα με τη μέρα την

Δείτε εδώ τα προηγούμενα Από τότε που αρρώστησε η νονά του Αργύρη και έφυγε για την Αθήνα, ένα απλό άσπρο κερί κρατούσαν. Ο νονός του Δήμου, ήταν πιο φτωχός κι από τους ίδιους και έτσι ήταν αδύνατο να μπει σε τέτοια έξοδα. Πρωί πρωί θα ανέβαιναν στον Πύργο για να διαλέξουν τις ομορφότερες! Ο Πετρής αφού περιπλανήθηκε άσκοπα κάμποση ώρα, κατέληξε στο ακρωτήρι, απέναντι από τον Πλανήτη, το μικρό νησάκι στην είσοδο του όρμου. Άναψε το τελευταίο τσιγάρο του πακέτου και βυθίστηκε στις σκέψεις του. Τίποτα δεν του έλεγαν οι γιορτές, αν εξαιρέσεις πως

Δείτε εδώ τα προηγούμενα Η Ρηνιώ μόνη, κατάμονη πήρε το δρόμο για τη δημοσιά. Πίσω της ξανάρχισε το ανάθεμα . Η παπαδιά μακρυά από το πλήθος, κρυμμένη σε μια γωνιά,παρακολουθούσε βουρκωμένη τη σκηνή. Έβλεπε με πόνο το παιδί της ντροπιασμένο, να σέρνει βαρύ το βήμα του προς το άγνωστο, φορτωμένο της κατάρες ολόκληρης της μικρής κοινωνίας. Η καρδιά της μάτωσε να τη βλέπει σε αυτή την κατάσταση. Ήθελε να τρέξει κοντά της. Να την αγκαλιάσει, να

  Σκεφτήκαμε πως θα είχε ενδιαφέρον να επαναλάβουμε το πείραμα που έγινε πριν χρόνια με το μυθιστόρημα των τεσσάρων. Το Μυθιστόρημα των Τεσσάρων είναι ένα μυθιστόρημα που γράφτηκε το 1958 από τέσσερις εκπροσώπους της Γενιάς του ’30, τους Άγγελο Τερζάκη, Στρατή Μυριβήλη, Ηλία Βενέζη και Μ. Καραγάτση. Κάνουμε λοιπόν την αρχή και καλούμε όποιον-α ενδιαφέρεται να συνεχίσει. Η μόνη προϋπόθεση η κάθε συνέχεια να μην ξεπερνά τις 600 λέξεις.

Δείτε εδώ τα προηγούμενα Από καιρό τον βασάνιζε κι αυτόν το εφηβικό σκίρτημα και το πρώτο του ερέθισμα ήταν η αδελφή του. Δεν υπήρχαν εξάλλου και πολλές άλλες ευκαιρίες στον περιορισμένο χώρο που ζούσαν.   “Κι ο Πετρής τι έκανε;”, ρώτησε δήθεν αδιάφορα.   ”Πρέπει να του άρεσε κι αυτουνού”, απάντησε μετά από μικρό δισταγμό ο Αργύρης. “Σαν τρελός έφυγε από το σπίτι.”.   Σκοτείνιασαν τα μάτια του Δήμου.   “Μόνο κακό θα θέλει να της κάνει!”, φώναξε

Δείτε εδώ τα προηγούμενα Απ’ αυτόν γνώρισε και τη Δήμητρα. Απόφοιτη του τμήματος πολιτικών μηχανικών του Μετσόβειου, τότε που ταλαντευόταν ανάμεσα στο να βγει στην ελεύθερη αγορά ή να χρησιμοποιήσει τα «κονέ» της για μια θέση στο δημόσιο!. Μόνη στην Αθήνα και πρόσφατα χωρισμένη από ένα μακροχρόνιο δεσμό! Ευάλωτη όπως ήταν, δεν άργησε να υποκύψει στη γοητεία του! Άναψε τσιγάρο. Μπούκωσε κι άρχισε να βήχει σα γάιδαρος!