Αναρτήσεις

• Πολύ Ψέμα για μια Αλήθεια: Ένα Καθηλωτικό Διήγημα Μυστηρίου

Εικόνα
Το δωμάτιο μύριζε παλαιό χαρτί, κρύο τσάι και εκείνη την αποπνικτική υγρασία που τρυπώνει στα σπίτια της βόρειας Αγγλίας κάθε φορά που ο καιρός αποφασίζει να πνίξει το τοπίο στην ομίχλη. Ο Άρθουρ Μπλέικ, συνταξιούχος καθηγητής Ιστορίας και ερασιτέχνης συλλέκτης σπάνιων χειρογράφων, κάθισε πίσω από το γραφέιο του. Τα δάχτυλά του, τραχιά από τα χρόνια, χάδευαν το εξώφυλλο ενός δερματόδετου βιβλίου που δεν είχε τίτλο. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Απέναντί του, ο νεαρός δημοσιογράφος Τόμας Ριντ κρατούσε το στυλό του πάνω από το σημειωματάριο, περιμένοντας. Είχε ταξιδέψει έξι ώρες με το τρένο για αυτή τη συνέντευξη. Η φήμη που κυκλοφορούσε στους ακαδημαϊκούς κύκλους ήταν εξωφρενική: ο Μπλέικ είχε στα χέρια του τα πρωτότυπα ημερολόγια ενός χαμένου αξιωματικού από την εποχή του Κριμαϊκού Πολέμου, τα οποία αποδείκνυαν ότι μια ολόκληρη ιστορική μάχη δεν είχε συμβεί ποτέ όπως τη διδάσκονταν στα σχολεία. Ένα Αριστουργηματικό Ψέμα «Θέλετε την αλήθεια, λοιπόν, κύριε Ριντ;» ρώτησε ο Μπλέικ, με τ...

ΌΛΑ ΤΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΣΟΥ ΛΕΩ! (Μικρή συνέχεια από εμάς) Συνεχίστε εσείς!

Εικόνα
Συνεχίστε το μυθιστόρημα! Στείλτε το κείμενο σας στο tinios60@gmail.com  ΌΛΑ ΤΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΣΟΥ ΛΕΩ! Όλα τα θυμάμαι, ακόμα και αυτά που λένε οι επιστήμονες πως αποκλείεται! Λες και ξέρουν αυτοί καλύτερα από μένα, τι θυμάμαι και τι όχι. Θυμάμαι τη στιγμή που πρωτοβγήκα στο φως. Όχι του ήλιου, αλλά του γυμνού γλόμπου που έστεκε από πάνω μου και μου έκαψε τα μάτια. Τότε ήταν που έβαλα τα κλάματα και τις κραυγές απελπισίας που βγήκαν από τα σωθικά μου. Η μαμή που με ξεγέννησε, νονά μου αργότερα, το θεώρησε καλό

ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΠΛΗΓΕΣ (ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ (10 η συνέχεια)

Εικόνα
Δείτε εδώ τα προηγούμενα Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα “Μαριγώ, φύγε κορίτσι μου”, της είπε μαλακά, “δεν χρειάζεται να μείνεις και συ”!   “Όχι θα μείνω”! Επέμεινε.   “Τελειώνει κοπέλα μου”, μπήκε στη μέση ο Λουκάς, “γιατί να είσαι μπροστά, κορίτσι πράγμα! Δυό γυναίκες είναι μέσα, θα έρθουν κι άλλες όπου νάναι. Δεν θα είναι μόνη”! Και τον πήραν πάλι τα κλάματα.  Η Μαριγώ μπήκε στο δωμάτιο αναποφάσιστη. Βαριά

ΣΑΝ ΨΕΜΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ (ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 5η συνέχεια)

Εικόνα
  Δείτε εδώ τα προηγούμενα Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Πήρε με αργά βήματα το δρόμο για τον Πύργο. Ήθελε να αγοράσει τσιγάρα και στο χωριό το απέφευγε, πόσο μάλλον που θα έδινε ολόκληρο πενηντάρικο. Ένα από τα τρία που άρπαξε του Κωσταντή. Πάντως δεν ανησυχούσε ιδιαίτερα, γιατί ο πατέρας πολύ σπάνια ανέβαινε στον Πύργο, και πάντα ο ίδιος του αγόραζε τσιγάρα. Ο Κωσταντής αναστατωμένος μετρούσε και ξαναμετρούσε τα λεφτά στο πορτοφόλι του. Του έλειπαν

ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΠΛΗΓΕΣ (ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 9η συνέχεια)

Εικόνα
Δείτε εδώ τα προηγούμενα Του τα διηγήθηκε όλα ο Μανόλης με κάθε λεπτομέρεια.   “Κύριε ελέησον”, μουρμούρισε,””Μήτε παπάς μήτε άγγελος γλυτώνει από τα χαστούκια της μοίρας”! Ύστερα γύρισε η κουβέντα στα καθημερινά τους. Τις δουλειές, τα ζώα. Τέλος έριξε ο Μανόλης το θέμα που τον έκαιγε.  “Η κυρά Φωτεινή, δεν τη βγάζει”, του είπε , Μέρα με τη μέρα την

ΣΑΝ ΨΕΜΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ (4ο Μέρος)

Εικόνα
Δείτε εδώ τα προηγούμενα Από τότε που αρρώστησε η νονά του Αργύρη και έφυγε για την Αθήνα, ένα απλό άσπρο κερί κρατούσαν. Ο νονός του Δήμου, ήταν πιο φτωχός κι από τους ίδιους και έτσι ήταν αδύνατο να μπει σε τέτοια έξοδα. Πρωί πρωί θα ανέβαιναν στον Πύργο για να διαλέξουν τις ομορφότερες! Ο Πετρής αφού περιπλανήθηκε άσκοπα κάμποση ώρα, κατέληξε στο ακρωτήρι, απέναντι από τον Πλανήτη, το μικρό νησάκι στην είσοδο του όρμου. Άναψε το τελευταίο τσιγάρο του πακέτου και βυθίστηκε στις σκέψεις του. Τίποτα δεν του έλεγαν οι γιορτές, αν εξαιρέσεις πως

ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΠΛΗΓΕΣ (ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 8η συνέχεια)

Εικόνα
Δείτε εδώ τα προηγούμενα Η Ρηνιώ μόνη, κατάμονη πήρε το δρόμο για τη δημοσιά. Πίσω της ξανάρχισε το ανάθεμα . Η παπαδιά μακρυά από το πλήθος, κρυμμένη σε μια γωνιά,παρακολουθούσε βουρκωμένη τη σκηνή. Έβλεπε με πόνο το παιδί της ντροπιασμένο, να σέρνει βαρύ το βήμα του προς το άγνωστο, φορτωμένο της κατάρες ολόκληρης της μικρής κοινωνίας. Η καρδιά της μάτωσε να τη βλέπει σε αυτή την κατάσταση. Ήθελε να τρέξει κοντά της. Να την αγκαλιάσει, να

Συνεχίστε το μυθιστόρημα!

Εικόνα
  Σκεφτήκαμε πως θα είχε ενδιαφέρον να επαναλάβουμε το πείραμα που έγινε πριν χρόνια με το μυθιστόρημα των τεσσάρων. Το Μυθιστόρημα των Τεσσάρων είναι ένα μυθιστόρημα που γράφτηκε το 1958 από τέσσερις εκπροσώπους της Γενιάς του ’30, τους Άγγελο Τερζάκη, Στρατή Μυριβήλη, Ηλία Βενέζη και Μ. Καραγάτση. Κάνουμε λοιπόν την αρχή και καλούμε όποιον-α ενδιαφέρεται να συνεχίσει. Η μόνη προϋπόθεση η κάθε συνέχεια να μην ξεπερνά τις 600 λέξεις.

πλεγμα