ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Του έδωσε ένα παθιασμένο φιλί στο λαιμό, μαζί με ένα ελαφρύ δάγκωμα! Ξαφνιάστηκε εκείνος από την απροκάλυπτη επίθεση. Το ένοιωθε βέβαια από την πρώτη στιγμή πως τον καλόβλεπε, αλλά αυτό ήταν εντελώς απρόσμενο. Η Μαριγώ παρακολουθούσε τη σκηνή με ύφος που θα τρόμαζε όποιον την αντίκριζε. Ευτυχώς κανείς δεν το πρόσεξε.   “Παράγινε αυτή”, είπε ο Αποστόλης όταν ξεμάκρυνε η Καλλιόπη.  “Πάντα ελαφριά ήταν, μα τώρα

Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Η Ελπίδα ξέσπασε σε ένα γάργαρο γέλιο, που του άναψε ακόμη περισσότερο τον πόθο. Πέρασε το χέρι στη μέση της, τη φίλησε απαλά στο μάγουλο και εκείνη τον κοίταξε με ένα βλέμμα γεμάτο υποσχέσεις.. Η Αγγελική θεώρησε πως έπρεπε να φρενάρει λίγο τους δυο ερωτευμένους. “ Μήπως να μαζευτείτε λίγο”, τους μάλωσε τρυφερά. “Υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι εδώ!” Ο Αργύρης τράβηξε αμέσως το χέρι του και έγινε

  Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Η Μαριγώ περπατούσε αργά. Πρώτη φορά που δεν βιαζόταν να φτάσει στο ναό. Και δεν θα πήγαινε, αν δεν σκεφτόταν τα κουτσομπολιά του χωριού. Όλο της το θρησκευτικό συναίσθημα είχε σβήσει, μαζί με την παιδική της αθωότητα. ΄Λες και κάποια αόρατη δύναμη την έσπρωχνε μακριά από τον Θεό και ότι Τον θύμιζε. Από εκείνο το απόγευμα του Ευαγγελισμού, όλος της ο ψυχικός κόσμος είχε μεταμορφωθεί, και γιαυτό κατηγορούσε τον Θεό, που δεν την προστάτεψε!. Είδε μπροστά την

ΑΙΓΙΝΑ 1975 Κάθε χωριό στην Ελληνική επικράτεια που σέβεται τον εαυτό του, έχει τουλάχιστον ένα στοιχειωμένο σπίτι. Από αυτό τον κανόνα η Σουβάλα της Αίγινας δεν αποτελούσε εξαίρεση. Ένα παλιό πέτρινο δίπατο σπίτι με τριγωνική κεραμοσκεπή, στον παραλιακό δρόμο που οδηγεί στο εκκλησάκι της Αγίας Σωτήρας, είχε από χρόνια τη φήμη αυτή. Πολλοί ορκιζόντουσαν πως τα βράδια αν τύχαινε να περάσεις από εκεί, πράγμα σπάνιο μιας και όλοι απέφευγαν αυτή τη διαδρομή όσο μπορούσαν, άκουγες γυναικείες κραυγές και ουρλιαχτά. Το σπίτι δεν ήταν ακατοίκητο. Τον τελευταίο καιρό έμενε εκεί η Αρχοντούλα. Τόσο αταίριαστο όνομα

Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Είχε να εισπράξει το αντίτιμο της απαίσιας πράξης του, και δεν ήθελε να το καθυστερήσει λεπτό! Μπήκαν για λίγο βαφτισιμιός και νονά να συλλυπηθούν την οικογένεια και έφυγαν κι αυτοί. ”Πολύ κακό αυτό που τον βρήκε τον άμοιρο!”, μονολόγησε η νονά καθώς περίμεναν ταξί. “Παρ΄όλα τα ελαττώματα του, δεν του άξιζε κάτι τέτοιο! Κρίμα.”. Ο Αργύρης δεν μίλησε. Αν και συμπονούσε τον αδελφό του, αυτή η περίεργη συνομιλία του με τον

Δείτε εδώ   τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Ευτυχώς τότε δεν υπήρχε το βάσανο του ολοήμερου σχολείου, και έτσι γρήγορα ξεχνάγαμε την ταλαιπωρία της σχολικής αίθουσας. Αφήναμε τα βιβλία και τα τετράδια, τα πετάγαμε καλύτερα, και τρέχαμε στην αλάνα. Τα μαθήματα θα μας απασχολούσαν το πρωί. Ότι προλαβαίναμε βέβαια να μάθουμε με την τσίμπλα στο μάτι και με το ραδιόφωνο να παίζει στη διαπασών, για να μαθαίνουν οι γονείς τα νέα. Εκείνο το “Ισί Ατέν”, μετά τον Εθνικό ύμνο, τότε το άκουγα σαν “ Η θεία Τένα”! Και ποτέ δεν κατάλαβα τι σκατά ήταν αυτή η θεία, που δεν ήταν καν Ελληνίδα! Τέλος πάντων αυτά είχαν να κάνουν με το αύριο.

Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Η Μαριγώ γύρισε όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Η διαίσθηση της της έλεγε ότι αυτή η επίσκεψη της γιαγιάς δεν ήταν εθιμοτυπική. Σίγουρα κάτι σοβαρό είχε να κουβεντιάσει με την κόρη της. Αποφάσισε να μπει αθόρυβα και να κρυφακούσει. Τρύπωσε από το χαμηλό παράθυρο της κάμαρας της και στάθηκε πίσω από την πόρτα της κουζίνας.  “Και συ ρε μάνα! Τι σου ήρθε να κρατάς τη φωτογραφία μετά από τόσα χρόνια!”, άκουσε τη μάνα της να ρωτάει. “Είδες πως