Αναρτήσεις

• Πολύ Ψέμα για μια Αλήθεια: Ένα Καθηλωτικό Διήγημα Μυστηρίου

Εικόνα
Το δωμάτιο μύριζε παλαιό χαρτί, κρύο τσάι και εκείνη την αποπνικτική υγρασία που τρυπώνει στα σπίτια της βόρειας Αγγλίας κάθε φορά που ο καιρός αποφασίζει να πνίξει το τοπίο στην ομίχλη. Ο Άρθουρ Μπλέικ, συνταξιούχος καθηγητής Ιστορίας και ερασιτέχνης συλλέκτης σπάνιων χειρογράφων, κάθισε πίσω από το γραφέιο του. Τα δάχτυλά του, τραχιά από τα χρόνια, χάδευαν το εξώφυλλο ενός δερματόδετου βιβλίου που δεν είχε τίτλο. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Απέναντί του, ο νεαρός δημοσιογράφος Τόμας Ριντ κρατούσε το στυλό του πάνω από το σημειωματάριο, περιμένοντας. Είχε ταξιδέψει έξι ώρες με το τρένο για αυτή τη συνέντευξη. Η φήμη που κυκλοφορούσε στους ακαδημαϊκούς κύκλους ήταν εξωφρενική: ο Μπλέικ είχε στα χέρια του τα πρωτότυπα ημερολόγια ενός χαμένου αξιωματικού από την εποχή του Κριμαϊκού Πολέμου, τα οποία αποδείκνυαν ότι μια ολόκληρη ιστορική μάχη δεν είχε συμβεί ποτέ όπως τη διδάσκονταν στα σχολεία. Ένα Αριστουργηματικό Ψέμα «Θέλετε την αλήθεια, λοιπόν, κύριε Ριντ;» ρώτησε ο Μπλέικ, με τ...

Βαθιά ποτάμια (Διήγημα)

Εικόνα
 Βαθιά ποτάμια του Χοσέ Μαρία Αργέδας* Αναδημοσιεύεται από τον Ριζοσπάστη (Κυριακή 26 Φλεβάρη 2006). Μετάφραση: Κική Αλεξοπούλου Στις 12, όταν οι εξωτερικοί σπουδαστές έβγαιναν στο δρόμο, ακούστηκαν γυναικείες κραυγές. Εγώ και ο Rondinel βρισκόμαστε κοντά στην πόρτα και μπορούσαμε να δούμε το δρόμο. Πολλές γυναίκες πέρασαν τρέχοντας! Ολες ήταν μιγάδες, ντυμένες όπως οι γυναίκες των μαγαζιών που πουλάνε chicha*. Ο πατήρ – διευθυντής βγήκε από το γραφείο του, κατευθύνθηκε στο προαύλιο και κοίταξε προς το δρόμο. Επέστρεψε γρήγορα και μπήκε εσπευσμένα στο γραφείο του. Ηταν φοβισμένος… Ο θόρυβος αυξήθηκε στο δρόμο. Περισσότερες γυναίκες περνούσαν τρέχοντας. Ενας αξιωματικός

ΣΑΝ ΨΕΜΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ (ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 30η συνέχεια. Η προδοσία)

Εικόνα
Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Σαν αστραπή ο Πετρής έχωσε το χέρι στην τσέπη του μπουφάν ψάχνοντας αυτό που του είχε δώσει η Αγγελική. Έβγαλε βιαστικά ένα φύλλο από τετράδιο διπλωμένο στα τέσσερα. Το άνοιξε και το διάβασε: “Μετά από ότι έγινε οι δικοί μου με πιέζουν να φύγω για Παρίσι. Δεν θέλω αλλά πρέπει! Δεν φταίνε κι αυτοί να μπλέξουν. Καλή συνέχεια και να προσέχετε!”. Το δίπλωσε πάλι και το έβαλε στη θέση του. Τα πράγματα πήγαιναν ακόμη καλύτερα κι από ότι τα είχε φανταστεί! Αυτό το γράμμα σίγουρα σε κάποια μέλη της οργάνωσης θα κατέληγε και ο Αργύρης θα τον οδηγούσε σε αυτά. “Ανόητα παιδάκια”, συλλογίστηκε με ένα ειρωνικό χαμόγελο να σχηματίζεται στα χείλη του.

Η ΑΡΧΟΝΤΟΥΛΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ (5η συνέχεια. Η αρχή του τέλους)

Εικόνα
Δείτε  εδώ   τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Η Αρχοντούλα πλησίασε την Ωραία Πύλη περιμένοντας τη Θεία Κοινωνία. Πίσω της στεκόταν ο άγνωστος άντρας με τον γιο του. Όταν αντιλήφτηκε την παρουσία του μια ταραχή κυρίευσε την ψυχή της. “ Μεταλαμβάνει η δούλη του Θεού Αρχοντία”, μουρμούρισε ο ιερέας και ετοιμάστηκε να την κοινωνήσει. Όμως η Αρχοντούλα με μια κραυγή τραβήχτηκε στο πλάι: “Όχι, όχι δεν είμαι άξια!”. Ο μπάρμπα Νίκος πρόλαβε να την κρατήσει την ώρα που λιγοθυμούσε και την ξάπλωσε στο πάτωμα. Δυο τρεις γυναίκες της έκαναν αέρα με τις βεντάλιες ενώ μια κοπέλα έτρεξε να της φέρει νερό. Μετά από μερικά λεπτά έδειξε να συνέρχεται. Ο άγνωστος άνδρας πλησίασε και παραμέρισε τις γυναίκες.

ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΠΛΗΓΕΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ (34η συνέχεια, η αρχή των αποκαλύψεων)

Εικόνα
  Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Η Μαριγώ, η συνεσταλμένη κοπέλα, που πάντα τη μάλωνε για τις επιλογές της, να μεταμορφωθεί έτσι ξαφνικά στο τέρας που της ενέπνεε ένα μεταφυσικό τρόμο. Όλες αυτές οι σκέψεις την βασάνιζαν μέρα και νύχτα. Θα είχε τρελαθεί αν δεν έβρισκε αποκούμπι στον Θεό! Ναι αυτή η αδιάφορη, που μόνο τυπικά ακολουθούσε την πατροπαράδοτη θρησκεία δίχως καμιά πνευματική ανησυχία, τώρα ακουμπούσε όλα τα βάρη της στα πόδια της Θεότητας. Συχνά πυκνά ανέβαινε στους Αγίους Αποστόλους, το οικογενειακό τους ξωκλήσι, και προσευχόταν θερμά με λυγμούς. Και τότε μόνο ήταν που έβρισκε λίγη παρηγοριά και γαλήνη!   Πόσο θα ήθελε να σκύψει κάτω από

ΣΑΝ ΨΕΜΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ (ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 29η συνέχεια. Το μοιραίο λάθος)

Εικόνα
Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Η γκάφα που έκανε ο Αργύρης να πάει σπίτι του τέτοια παράξενη νύχτα τον υποψίασε. Ήταν σίγουρος πως κάποιο από τα δύο κορίτσια, που τους είχε δει μαζί στον Κορυδαλλό, είχε συνοδό. Αν ήταν η μεγάλη, έβγαλε λαγό! Σίγουρα κάποια σχέση θα υπήρχε με το συμβάν, μιας και ο ένας νεκρός ήταν ο γκόμενος της! Δεν είχαν στοιχεία στην Ασφάλεια πως υπήρχε κάτι περισσότερο από ερωτικό δεσμό και ούτε είχε δώσει δικαίωμα να την υποψιάζονται. Οι μόνες της επαφές ήταν με τον Σταύρο και λίγους συμφοιτητές σχετικά σπασίκλες από αυτούς που δεν ενδιαφέρονται για

ΌΛΑ ΤΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΣΟΥ ΛΕΩ! (Τέταρτη συνέχεια)

Εικόνα
Δείτε  εδώ   τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα  Το σπίτι που μέναμε ήταν μονοκατοικία με αυλή. Δηλαδή εγώ με τους νονούς μου έμενα, γιατί οι δικοί μου έμεναν ακριβώς δίπλα σε ένα μικρό σπιτάκι, που είχε και μια πρόχειρη προέκταση,  παράγκα την λέγαμε, γιατί τέτοια ήταν! Τοίχοι από παλιόξυλα και οροφή με τα ίδια υλικά, που έμπαζε από παντού, ιδίως όταν έβρεχε. Πιο καλά να καθόμαστε έξω, λιγότερο μούσκεμα θα γινόμασταν! Τέλος πάντων. Η αφεντιά μου ήταν σε πολύ καλύτερη μοίρα. Μην φανταστείτε τίποτα πολυτέλειες, πάντως ηλεκτρικό ψυγείο είχαμε. Πράγμα που λίγοι διέθεταν εκείνη την εποχή.  Ο νονός μου νοικοκύρης από τους λίγους. Συνταξιούχος της

ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΠΛΗΓΕΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ (33η συνέχεια, απρόβλεπτες εξελίξεις)

Εικόνα
  Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Για τον Αποστόλη, που γνώριζε καλά τον ανιψιό του, φαινόταν πολύ περίεργο να πάρει τις ερημιές και τα βουνά, αυτό το παιδί της πόλης, για μερικές φωτογραφίες! Δεν πίστευε πως ο καλομαθημένος Αριστείδης, που ξημεροβραδιαζόταν σε καφετέριες και μπαρ, θα ανέβαινε σε αυτό το άχαρο λατομείο, που ακόμα και οι ντόπιοι απέφευγαν, γιατί δεν είχε τίποτα να σε τραβήξει κοντά του. Και όλα αυτά γιατί; Για μια δυο φωτογραφίες, σαν αυτές που πουλούν στο λιμάνι της Χώρας σε καρτ ποστάλ!   Όσο για τον Βασίλη, ήταν σχεδόν βέβαιος πως ο Αριστείδης δεν ήταν μόνος το μοιραίο πρωινό. Είχε δει το πλησίασμα της κόρης του μαζί του, και το αυτί του είχε πάρει πως κανόνιζαν μια βόλτα τριγύρω. Εντάξει δεν ήξερε για πότε κανόνιζαν, όμως το ότι έλειπαν και οι δυο ταυτόχρο...

πλεγμα