ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Θα μείνω στο φεγγάρι σήμερα. Είναι μια βιαστική απόφαση αλλά από εκείνες που βγαίνουν, πάντα, σωστές. Θα πάρω ένα μπουκάλι με τα όνειρά μου και ένα πακέτο ιδέες.  Θα βάλω στοίχημα με την υπέρτατη δύναμη. Ποιο από τα δυο θα καταναλωθεί πιο γρήγορα. Τα όνειρα είναι πολλά. Είναι θολά πολλές φορές και τρέχουν για να δώσουν τη θέση τους στο επόμενο, το οποίο περιμένει με ανυπομονησία να προβάλει το περιεχόμενό του. Οι ιδέες είναι καπνιστές. Όπως έρχονται, έτσι και φεύγουν. Διεισδύουν, νιώθεις, στα άδυτα του μυαλού σου και χάνονται σαν ένα ελαφρύ ανοιξιάτικο αεράκι.

Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Το πρωί της επόμενης Κυριακής επισκέφτηκε την σπηλιά. Με απογοήτευση είδε πως ο γύρω χώρος      φυλασσόταν καθώς γίνονταν εργασίες του υπουργείου Άμυνας. Χρησιμοποιώντας την ιδιότητα του, κατάφερε τελικά να μπει και να ρίξει μια ματιά. Μέτρησε προσεκτικά 80 βήματα και έσκυψε να δει  Τίποτα δεν μαρτυρούσε πως κρύβεται κάτι εκεί. Άλλωστε τα χρόνια που είχαν περάσει ήταν πολλά και θα είχαν καλύψει την όποια αναστάτωση. Επανέλαβε την ίδια διαδικασία υπολογίζοντας περίπου τα 80 μέτρα. Ίδια αποτελέσματα. Αν δεν έσκαβε δεν μπορούσε να σιγουρευτεί. Πως να σκάψει όμως με τόσους φύλακες ολόγυρα.

ΜΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΤΙ ΟΝΕΙΡΑ Ξόρκισα τις αγάπες, τις χαμένες, ισόβια να μείνουν, φυλακή. Εκεί να ζήσουν, καταδικασμένες, στης λησμονιάς, το σκοτεινό κελί. Στέγνωσα και το τελευταίο δάκρυ,

Δείτε  εδώ   τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Μάταια προσπάθησε να την μεταπείσει. Ούτε όταν τις απαρίθμησε τις δυσκολίες που θα αντιμετώπιζε όπου κι αν πήγαινε χωρίς λεφτά και ξένη μεταξύ ξένων. Μόνο όταν αναφέρθηκε στη μικρή φάνηκε να λυγίζει για μια στιγμή. «Δεν μπορώ να τη σέρνω μαζί μου», παραδέχθηκε. «Εσύ θα την φροντίσεις, την αφήνω στα χέρια σου. Ξέρω δεν μπορείς να την πάρεις σπίτι σου, ούτε να μείνεις εδώ. Γι αυτό σε παρακαλώ να την πας στο μοναστήρι. Πες πως είναι ανιψιά σου και επειδή πρέπει να λείψεις για λίγο την αφήνεις στην προστασία των καλογριών. Άνθρωποι του Θεού είναι, δεν θα αρνηθούν!»  Ο γέρος την κοίταξε δακρυσμένος. «Μη φύγεις!», ήταν το μόνο που κατάφερε να ψελλίσει. «Πρέπει του απάντησε βουρκωμένη κι αυτή. «Όμως θα γυρίσω σύντομα, όταν σιγουρευτώ πως τίποτα από ότι φοβάμαι δεν έχε...

  Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Οι κραυγές της ξεσήκωσαν το χωριό. Ακόμα και στον καφενέ οι λιγοστοί θαμώνες αναστατώθηκαν. Πρώτη έφτασε η Λεμονιά. Μπροστά στο μακάβριο θέαμα την έπιασε υστερία.  “Βασίλη, Βασίλη!”, επαναλάμβανε διαρκώς με απόγνωση, ενώ ταυτόχρονα ταρακουνούσε το άψυχο σώμα, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να τον συνεφέρει. Σε λίγα λεπτά είχαν μαζευτεί όλοι στο σπίτι του δράματος. Κάποιοι κάλεσαν ασθενοφόρο, αλλά ο αγροτικός γιατρός, που κατέφθασε κι αυτός ειδοποιημένος ήταν ξεκάθαρος. Ο Βασίλης ήταν νεκρός! 

Δείτε  εδώ   τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Τέλος πάντων σιγά σιγά μεγάλωσα, με τις όποιες δυσκολίες έβαζε ο δύστροπος χαρακτήρας μου. Μαζί μου μεγάλωνε και ο ανδρισμός μου, ξέρετε τώρα μην μπούμε σε λεπτομέρειες! Αν και πάντα είχα το φόβο πως ήταν μικρότερος από τις προσδοκίες των γυναικών. Ευτυχώς ποτέ καμία δεν το αντιμετώπισε ως πρόβλημα ή τουλάχιστον δεν μου το είπε. Και έτσι καμάρωνα σαν γύφτικο σκερπάνι, ώσπου βρέθηκα στο ντους με ένα παλικάρι από τη Γκάνα Απελπίστηκα σε βαθμό κατάθλιψης! Δυο φορές και βάλε το δικό μου μικρομεσαίο!

  Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Είχε καιρό να περπατήσει στο κέντρο και η Αθήνα χωρίς πολύ κίνηση έμοιαζε πανέμορφη. Στο καφενείο “ΝΕΟΝ”, κάθισε για έναν καφέ. Πάντα υπήρξε το αγαπημένο του στέκι, όταν βρισκόταν στο κέντρο. Στο τραπεζάκι κάποιος είχε αφήσει την “ΑΚΡΟΠΟΛΗ”, και την πήρε να ρίξει μια ματιά. Όχι στις ειδήσεις, αυτές τις ήξερε από πρώτο χέρι και άλλωστε ήταν τόσο λογοκριμένες, που μόνο ειδήσεις δεν ήταν. Τις διαφημίσεις χάζευε και τις μικρές αγγελίες.  Την προσοχή του τράβηξε μια αγγελία μεγάλης κατασκευαστικής εταιρίας, που ζητούσε οδηγούς φορτηγών. Έτυχε να γνωρίζει το ένα από τα δύο αδέλφια που είχαν την πλειοψηφία των μετοχών. Από οικογένεια παλιών αριστερών είχε τεθεί υπό παρακολούθηση, που είχε αναλάβει ο ίδιος πριν λίγους μήνες, χωρίς να προκύψει κάτι εις βάρος του. ...