Αναρτήσεις

• Πολύ Ψέμα για μια Αλήθεια: Ένα Καθηλωτικό Διήγημα Μυστηρίου

Εικόνα
Το δωμάτιο μύριζε παλαιό χαρτί, κρύο τσάι και εκείνη την αποπνικτική υγρασία που τρυπώνει στα σπίτια της βόρειας Αγγλίας κάθε φορά που ο καιρός αποφασίζει να πνίξει το τοπίο στην ομίχλη. Ο Άρθουρ Μπλέικ, συνταξιούχος καθηγητής Ιστορίας και ερασιτέχνης συλλέκτης σπάνιων χειρογράφων, κάθισε πίσω από το γραφέιο του. Τα δάχτυλά του, τραχιά από τα χρόνια, χάδευαν το εξώφυλλο ενός δερματόδετου βιβλίου που δεν είχε τίτλο. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Απέναντί του, ο νεαρός δημοσιογράφος Τόμας Ριντ κρατούσε το στυλό του πάνω από το σημειωματάριο, περιμένοντας. Είχε ταξιδέψει έξι ώρες με το τρένο για αυτή τη συνέντευξη. Η φήμη που κυκλοφορούσε στους ακαδημαϊκούς κύκλους ήταν εξωφρενική: ο Μπλέικ είχε στα χέρια του τα πρωτότυπα ημερολόγια ενός χαμένου αξιωματικού από την εποχή του Κριμαϊκού Πολέμου, τα οποία αποδείκνυαν ότι μια ολόκληρη ιστορική μάχη δεν είχε συμβεί ποτέ όπως τη διδάσκονταν στα σχολεία. Ένα Αριστουργηματικό Ψέμα «Θέλετε την αλήθεια, λοιπόν, κύριε Ριντ;» ρώτησε ο Μπλέικ, με τ...

Ο δικός μου αειθαλής Μίμης ( Διήγημα)

Εικόνα
Το κελάρι του Μίμη είναι γνωστό εδώ και χρόνια για την εκλεκτή ποικιλία του στα κρασιά. Κρασιά κάθε λογής, όλων των αποχρώσεων και όλα από βαρέλι διαλεκτό. Αυτό το κελάρι υπάρχει πολύ καιρό ίσως και πριν ακόμα γεννηθώ. Το θυμάμαι παιδιόθεν μέσα στις κουβέντες των μεγάλων, σε γιορτές και σε βράδια γλεντιού, να αναφέρεται. -Πήγαινε, Βασίλη, να φέρεις ένα δίλιτρο από το καλό του Μίμη, θυμάμαι τον πατέρα να λέει στο μεγάλο μου αδελφό. -Τι θα μας φιλέψετε, άλλες φορές ρώταγε λιγούρικα ο θείος Πέτρος και έτρεχε η μητέρα να ικανοποιήσει την επιθυμία του. Πάω στο Μίμη και επιστρέφω, φώναζε καθώς έκλεινε την πόρτα πίσω της.

ΣΑΝ ΨΕΜΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ (ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 55η συνέχεια. Η δολοφονία στο Πολυτεχνείο)

Εικόνα
Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα   ΝΟΕΜΒΡΗΣ 1973                                                               Οι φοιτητές του Πολυτεχνείου αποφάσισαν αποχή από τα μαθήματα στις 14 Νοέμβρη και ξεκίνησαν διαδηλώσεις εναντίον της χούντας. Οι φοιτητές οχυρώθηκαν μέσα στο κτίριο της σχολής επί της οδού Πατησίων και ξεκίνησαν τη λειτουργία του ανεξάρτητου ραδιοφωνικού σταθμού του Πολυτεχνείου. Ο πομπός κατασκευάστηκε μέσα σε λίγες ώρες στα εργαστήρια της σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών από τον Γιώργο Κυρλάκη. Τα μηνύματα με τις φωνές  της Μαρίας Δαμανάκη, του Δημήτρη Παπαχρήστου και του Μίλτου Χαραλαμπίδη ξεσήκωναν με τον αγωνιστικό τους π...

ΜΗ ΜΕ ΠΛΑΚΩΝΕΙΣ ΟΥΡΑΝΕ

Εικόνα
ΜΗ ΜΕ ΠΛΑΚΩΝΕΙΣ ΟΥΡΑΝΕ Πάψε ουρανέ το δάκρυ σου, πεθαίνει τ’όνειρό μου. Βάλ’τους καημούς, σε μια άκρη σου, να κλάψω τον δικό μου. Βγάλε τα μαύρα, ουρανέ,

«Αγνώστου ονόματος» (Διήγημα του Γιώργου Ξ. Ματζουράνη)

Εικόνα
«Αγνώστου ονόματος» του Γιώργου Ξ. Ματζουράνη Η μαύρη γυναίκα έσφιγγε τα λευκά της δόντια, πάλευε με τον πόνο – όχι, να μην καταλάβει κανείς πως υποφέρει, μόνη της θέλησε ν’ ακολουθήσει τον άντρα της σε τούτες τις παγάνες, ξέροντας πως γρήγορα θα γεννήσει, μόνη πρέπει να τα καταφέρει τώρα που ήρθε η ώρα· να μην απασχολήσει μήτε στιγμή τους άντρες. Άλλο στον κόσμο δεν είχε παρά τον άντρα της· αν έμενε στην καλύβα τους δε θάχε τίποτα περισσότερο απ’ ότι σ’ αυτή τη σπηλιά, εκτός από ένα κάδο νερό, μια κατσικοπροβιά ν’ ακουμπήσει το μωρό και μια γειτόνισσα. Κι αν περνούσε ο Βέλγος να πατήσει το παιδί, να πατήσει την καλύβα, στάχτη και ντροπή, πιο καλά με το Μουνιανκίντι στο δάσος. Δε μπορεί να σταθεί πιά όρθια, η δουλειά της γίνεται και καθιστή, γεμίζει τα όπλα που της πετούν τα

ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΠΛΗΓΕΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ (59η συνέχεια, Η αδιάντροπη πρόκληση)

Εικόνα
  Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Μαζί της ξύπνησε ο άντρας μέσα του, κάτι που δεν είχε αισθανθεί με την Καλλιόπη.   “Οι γονείς της άραγε το έμαθαν;”, ρώτησε η θεία σπάζοντας την σιωπή που είχε επικρατήσει.  “Νομίζω η αστυνομία θα επωμιστεί αυτό το θλιβερό καθήκον! Πρέπει τυπικά να γίνει και η αναγνώριση.”, απάντησε η Καλλιόπη.  “Φοβάμαι πως ο παπάς ειδικά δεν θα το αντέξει!”, παρατήρησε με θλίψη η θεία.  “Λέτε να γίνει εδώ η κηδεία;”, συνέχισε.   “Δεν το πιστεύω. Θα θέλουν να την έχουν κοντά τους, να ανάβουν το καντήλι της!”, είπε η Καλλιόπη και ξέσπασε πάλι σε λυγμούς.

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΓΑΜΟΥ

Εικόνα
ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΓΑΜΟΥ Μου’ πες χωρίζουμε, και διάλεξες τη μέρα, επέτειο γάμου θα γιορτάζαμε μαζί. Μ’ ένα χαμόγελο στην πρώτη καλημέρα, μου λες πως έπαψε η αγάπη μας να ζει. Ήταν σαν σήμερα, πριν από λίγα χρόνια, που τα όνειρά μας ευλογούσε ο Θεός.

Η ΑΡΧΟΝΤΟΥΛΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ (12η συνέχεια. Η "ανάκριση" του κυρ Νίκου)

Εικόνα
Δείτε  εδώ   τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα  Με ήσυχη τη συνείδηση αφού το παιδί θα έκανε επιτέλους παρέα με τους δικούς του ανθρώπους, ξαναγύρισε στη Σουβάλα αποφασισμένος να συναντήσει το μπάρμπα Νίκο. Αν και πίστευε πως θα δυσκολευτεί τελικά τα πράγματα εξελίχτηκαν πολύ ευνοϊκά. Τον βρήκε να πουλά την πραμάτεια του μπροστά στην ταβέρνα του Κουμπούρα.  «Καλή σου μέρα Νικόλα», τον χαιρέτησε. «Έχεις λίγο χρόνο να μιλήσουμε Είχε δεν είχε αναγκάστηκε να συμμορφωθεί. Η απόφαση του ήταν να μην πει τίποτα σε σχέση με την Αρχοντούλα. Θα προσποιούταν τον ανίδεο και όπου βγει. Του είπε ότι της έφτιαξε σούπα και μόλις έφαγε, την άφησε και γύρισε σπίτι. Από εκεί και πέρα δεν ήξερε τίποτα, και περί της εξαφάνισης από τον ίδιο το άκουγε.

πλεγμα